Home Algemeen Ambulancekleding rijp voor de stort? (deel 2, kleding)

Ambulancekleding rijp voor de stort? (deel 2, kleding)

3577
0

Is ons ambulance-uniform rijp voor de Kliko? In ons vorige artikel heeft u kunnen lezen dat er verwarring bij het publiek en ongewenst misbruik van ambulancekleding kan ontstaan door het huidige kledingbeleid. Met de donkere regenachtige dagen, Oud en Nieuw in het verschiet en infectieziekten als Ebola is de veiligheid en hygiëne van onze kleding meer dan ooit van belang. De nationale politie wordt in nieuwe kleding gestoken die aan allerlei veiligheidsnormen moet voldoen. De brandweer werkt al jaren in kleding die aan allerlei normen voldoet uiteraard brandveiligheid, antistatisch, olie- en zuurbestendig.

Een aantal feiten:

1. In kleding van verschillende leveranciers prijkt een was-label waarop staat dat de kleding niet warmer dan 30 Gr. C mag worden gewassen. De WIP geeft aan dat dit op minimaal 60 graden moet gebeuren vanwege een anders “onvoldoende vermindering van vegetatieve kiemen”. Zie hier. Navraag naar de wasprocedures bij verschillende wasserijen geeft geen duidelijkheid over dat de standaard wasprocedures voldoen aan de hygienerichtlijn ( NEN-EN 14065 en NEN-EN-ISO 9001 en 9001-C1 ) zie voor de voorschriften Linnegoed de WIP richtlijn Linnegoed

2. Ambulancekleding voldoet in principe niet aan persoonlijke veiligheidsnormen. De meeste jassen/parka’s fleece-vesten zijn 100% synthetisch en niet brandvertragend, antistatisch zuur- of olieresistent. Navraag bij enkele kledingleveranciers leert dat dit inderdaad het geval is. Als reden wordt opgegeven dat het geen vraag uit de markt is. CE- of NEN-normering maakt kleding duur en prijst de leverancier die hier aan begint uit de markt.
Ook op het gebied van zichtbaarheid is geen duidelijke norm vastgesteld. Rijkswaterstaat hanteert een norm voor zichtbaarheid. ( Europese Norm EN471) Hieraan voldoet ambulancekleding niet.

3. Er zijn RAV’en waar een verschillend wasregime bestaat voor “reguliere” reiniging en voor “besmette” kleding. Dit suggereert dat de reguliere reiniging niet voldoet aan grondige microbiologische reiniging. Terwijl in principe ieder patiëntencontact een risico vormt voor kruisinfecties, zeker bij de “interne patiënt”.

4. In steeds meer Europese landen worden wel degelijk EN-normen gehanteerd voor kleding voor hulpverleners. Bij voorbeeld in Duitsland, het Verenigd Koninkrijk en in Scandinavië . Ook andere medewerkers in andere functies die in potentieel onveilige situaties kunnen belanden worden steeds vaker in genormeerde kleding gestoken.

Andere overwegingen.

Natuurlijk gaan wij “nooit” naar binnen als de brandweer zegt dat het niet veilig is….. Maar we gaan wel de straat op tijdens Oud en Nieuw als er iemand een vuurpijl in z’n oog gekregen heeft of “onwel” is geworden na te veel champagne. De redactie van Ambulanceblog doet zo’n klus liever in brandvertragende kleding. Zie ter illustratie het filmpje van een Romeinse kaars versus ambulancejas.

Natuurlijk nemen we onze veiligheidsmaatregelen bij een bewezen MRSA-patiënt. Eén van de redactie leden is wel eens door diens MMA gebeld voor een microbiologisch bloedonderzoek twee weken na een patiëntcontact. Deze patiënt bleek met recht doodziek op basis van een zeldzame besmettelijke infectie. Tijdens de hulpverlening waren geen aanvullende maatregelen getroffen omdat daar op het moment van de hulpverlening geen verdenking toe was. Of de kleding direct en hoe gewassen is, was niet meer na te gaan.

Hoe gaat een verzekeraar om met een claim als op basis van verminderde zichtbaarheid of afwezige normering voor brand- of microbiologischeveiligheid persoonlijk letsel ontstaat? We weten dat we steeds meer achter de Amerikaanse claim-cultuur aan gaan. Ambulances zijn op dit moment ook punt van discussie. Hier zijn eisen voor van kracht geworden in 2009. In principe voldoen alle ambulances sinds 2014 aan deze eisen. Als dat niet zo is wordt dat door (letsel- schade)advocaten dankbaar aangevoerd ter verdediging. Maar hierover in andere artikelen meer.

Het is niet denkbeeldig dat bij een (bedrijfs)ongeval van een collega met  ernstig letsel een advocaat zal aantonen dat werkgevers en brancheorganisaties  al langer op de hoogte zijn van onvoldoende beschermende maatregelen en daarmee mede verantwoordelijk.

In 2009 heeft TNO een groot onderzoek gedaan omtrent persoonlijke veiligheidsmaatregelen. Hiertoe is een groot incident in scenario gezet en is met een brede blik door TNO naar alle disciplines gekeken. Hier is een rapport van gemaakt, zie hier. Het gehele rapport is zeer de moeite van het lezen waard. Een aantal zaken die er uit springen zijn de eerder besproken brand(on)veiligheid, de bescherming tegen de elementen, het was-regime en de veiligheid met betrekking tot “stoffen van buiten”. Er wordt echter ook kritisch gesproken over hoe wij als ambulancemedewerkers met de kleding en persoonlijke beschermingsmiddelen omgaan.

Tot slot; de SOVAM heeft zich in het verleden onder andere bezig gehouden met de kleding. Deze organisatie is in 2005 opgehouden te bestaan.  Niet helemaal duidelijk is welke organisatie die activiteiten heeft overgenomen. Brancheorganisaties geven echter niet de indruk dat de veiligheid van onze kleding en de (wettelijke) bescherming van onze kleding hoog op de agenda staat.

Ter illustratie hebben we twee jassen, een fleece en een parka de strijd aan laten gaan met vuurwerk. Het is geen wetenschappelijk verantwoord onderzoek. Maar wel illustratief wat ons kan overkomen als brandende synthetische druppels van ons afdruipen tijdens een inzet…. Het vuurwerk heeft gewonnen….

Ambulancekleding rijp voor de stort? (deel 2, kleding)
4.3 (85.33%) 15 beoordeling(en)