Home Algemeen Algemeen Van onderaan bouwen aan de toekomst

Van onderaan bouwen aan de toekomst

1389
1

Het is alweer een paar maanden geleden dat ik ben gevraagd om een item voor ambulanceblog te schrijven. Dit keer schrijf ik niet omdat ik een onderwerp krijg toebedeeld, maar schrijf ik omdat ik vind dat een onderwerp verder toegelicht moet worden.

Ambulancezorg leveren we als volcontinu primair proces, 24 uur per dag 7 dagen per week. Ambulancezorg wordt geleverd door ambulancemedewerkers, medewerkers die middels een rooster worden ingeroosterd om ervoor te zorgen dat ambulances en de gemeenschappelijke meldkamers worden bemand. Daarnaast zijn er bij de ambulancediensten medewerkers die dienst die ondersteuning bieden aan het de medewerkers die ambulancezorg verlenen. Zij zorgen voor materialen, medicijnen maar ook voor de administratie en het rooster.

Laten we één laag van de ondersteuning eruit halen, dat zijn de managers / teamleiders medewerkers die zorgen dat de collega’s die ambulancezorg verlenen worden bijgestuurd waar nodig. Deze managers / teamleiders zien de collega’s niet werken, weten vaak niet in welke situaties te medewerkers komen te staan en op welke manier de maatschappij veranderd (er zijn managers / teamleiders die vroeger ook in de uitvoerende dienst hebben gewerkt), tijden veranderen dat is een doorlopend proces.

Wat zie ik nu gebeuren, belangrijke stappen worden genomen zonder daarbij rekening te houden met de ambulancemedewerkers; hoe, waarom en hoe moet het anders?

Binnen elke organisatie is een “rode lijn” die vaak door de directeur is ingezet, een lijn welke gevolgd wordt en waaraan een planning is verbonden. Afspraken met zorgverzekeraars die gehaald moeten worden. Afspraken om materieel zo doelmatig mogelijk in te zetten. Met minder middelen hetzelfde werk moeten kunnen verzetten.

Iets in mij zegt dan dat zoiets niet kan, er moet een “rode draad” zijn, die “rode draad” moet ambulancezorg zijn. Dat is hetgeen wat wij leveren, ambulancezorg op de best mogelijke manier.

Ik zie een “rode lijn”

Als ik om me heen kijk, dan kijk ik verder dan alleen mijn eigen dienst. Ik zie dingen gebeuren die ik niet kan verbinden met ambulancezorg. Ambulancediensten gaan rare dingen doen om zich te onderscheiden van andere ambulancediensten. Er zijn hiervan genoeg voorbeelden te bedenken, neem alleen maar eens als voorbeeld het verhuren van ambulances incl. bemanning aan evenementen. Dit is niet onze taak, het is bijvangst zoals ze hier zo mooi aan het water kunnen zeggen. Maar deze bijvangst gaat wel gepaard met extra druk, extra druk op het “normale” rooster extra druk op het “normale” ambulancepersoneel. Het zijn niet alleen evenementen, maar ook andere vormen van verbastering met het bedrijfsleven zijn zichtbaar. Personeel wordt flexibel ingezet, maar komt dat ten goede van de “normale” ambulancezorg? We weten inmiddels de schaarste van ambulancepersoneel groot is. Zo groot dat werkgevers nog steeds massaal gebruik maken van uitzendkrachten, waarover zoals ik mij wat kan herinneren wat is afgesproken in onze CAO?

Ik zie een “rode draad”

Ik zie wel degelijk een rode draad, een rode draad die ambulancezorg heet, collega’s die er helemaal voor gaan. Flexibel zijn tot het uiterste en soms prive zaken uitstellen om diensten op te vullen. Ik zie ook de rode draad dat we structureel ambulances te kort komen en structureel bij de zorgverzekeraars moeten aankloppen om meer geld te krijgen, elke RAV, elke regio moet vechten om zelf het hoofd boven water te houden. Zaligmakend zijn de voorbeelden niet, maar Politie en brandweer opereren al op nationaal niveau, ambulancezorg is een basisbehoefte, deze moet geborgd zijn. Borgen op nationaal niveau doe je door de ambulancezorg onder te brengen bij de overheid. De meldkamer is daar een voorbeeld van. Een prima voorbeeld hoe de meldkamer onder de regie van de overheid zou moeten functioneren. Het borgen van de meldkamer in het publieke domein. Ook de meldkamer als regio onafhankelijk orgaan binnen de ambulancezorg neerzetten. Het zou voor de beller niet uit moeten maken vanuit welke plaats deze 112 belt. Een uniforme handelswijze en een uniforme organisatie voor de meldkamer is één van de eerste structuren die moet worden aangepast. Elke hulpverlening begint namelijk met een melding en een eenheid welke moet worden aangestuurd.

Laten we niet dezelfde fout maken die in andere Europese landen wordt gemaakt en welke nadien alsnog teruggedraaid moeten worden. Er zijn succesformules te bedenken maar en zijn er ook velen gestrand.

We komen steeds een stukje dichterbij

Het gaan niet met sprongen maar wel met stapjes, hoe kunnen we onze werkgevers er zich van bewust maken dat ambulancezorg draait om “ambulancezorg”. De medewerkers die ambulancezorg verlenen, of zoals ik het uit het ziekenhuis nog hoor; “medewerkers die patiënten contact hebben”. Gebruik deze mensen als bouwstenen, zie ze als een volwaardige bouwsteen en zorg voor een stevige fundering, waar de bouwstenen zich op kunnen ontwikkelen. Zorg dat het geleidelijk gaat en dat de muur aan één kant niet te hoog wordt want dan, juist dan valt de muur om. We zijn er al mee begonnen het de resultaten mogen er zijn!

Zie eerdere items op dit portal:

Ambulancezorg: Back to the basics

Zelfsturende teams binnen de ambulancezorg

1 REACTIE

  1. Beste ?
    Helaas kan ik uit het artikel niet opmaken wie je bent, waar je werkt en welke functie je bekleed. Wel kan ik een heel eind met je mee in je pleidooi, laat de ambulancezorg de ambulancezorg blijven! Een kritische kanttekening lijkt mij echter wel op zijn plaats betreft jouw mening dat ambulancezorg geborgd dient te worden door het onder te brengen bij de overheid. Allereerst geef je zelf al aan dat de voorbeelden bij politie en brandweer niet zaligmakend zijn maar daarnaast zijn de structurele tekorten zeker ook zichtbaar bij onze publieke collega’s van de diverse GGD’s (in ieder geval is dit het geval in de regio waar ik werkzaam ben). Overheidsbemoeienis, op gemeentelijk of nationaal niveau, bied in mijn ogen geen enkele borging voor de toekomst. Ik onderschrijf nogmaals je mening dat ambulancezorg de “core business” dient te zijn van een ambulancedienst, dit kan volgens mij echter geborgd worden bij zowel een publieke als private onderneming.

    Mvg Marco Waterreus,
    Ambulanceverpleegkundie Haaglanden.

Comments are closed.