Home Algemeen Algemeen Toekomstbestendige beroepen binnen de ambulancezorg & het verpleegkundig beroep in perspectief.

Toekomstbestendige beroepen binnen de ambulancezorg & het verpleegkundig beroep in perspectief.

2243
1

Op 21 maart organiseert “Ambulanceblog” een bijeenkomst voor zijn redacteuren en gast redacteuren.  Voor deze bijeenkomst ben ik gevraagd een presentatie te houden over actuele ontwikkelingen binnen de huidige ambulancezorg.  In de afgelopen jaren heb ik voor het ambulanceblog  al verschillende artikelen geschreven. Onderwerpen die variëren van  ontwikkelingen binnen de ambulancezorg, stage binnen ons domein en door ontwikkelingen van je vak. Onderwerpen die nog steeds actueel zijn.

Tijdens deze bijeenkomst wil ik stil staan bij het advies toekomstbestendige beroepen wat in 2016 is aangeboden aan de minister van VWS welke voorbehouden handelingen onder welke randvoorwaarden kunnen gaan behoren tot de zelfstandige bevoegdheid van hbo-opgeleide verpleegkundigen? Het gaat hier om een expirimenteerartikel voor de zelfstandige bevoegdheid voor de hbo-verpleegkundige voor de volgende handelingen:

  • verrichten van blaaskatheterisatie bij vrouwen
  • inbrengen van een maagsonde
  • wondverzorging: verwijderen van necrotisch weefsel.
  • Voorschrijven van UR geneesmiddelen.

Recent hebben opleidingsinstellingen hun curriculum aangepast, en men verwacht medio 2020 de eerste nieuwe hbo verpleegkundige te hebben opgeleid volgens dit curriculum.

In de bijeenkomst op 21 maart zal ik hier nader op ingaan.

Diegenen die belangstelling hebben voor deze ontwikkelingen verwijs ik naar het document, Zelfstandige bevoegdheden voor de HBO opgeleide verpleegkundige.

“Start van een route omdat de hedendaagse zorg om competente verpleegkundigen vraagt die zelfstandig kunnen handelen”

Het verpleegkundig beroep in perspectief.

Het verpleegkundig beroep heeft in de afgelopen jaren een enorme progressie doorgemaakt.

Aan de hand van mijn eigen opleiding wil ik dit voor u in beeld brengen.

In 1981 behaalde in mijn diploma verpleegkundige B in het psychiatrisch ziekenhuis in Amersfoort, vervolgens direct door naar de opleiding tot A verpleegkundige in het algemeen ziekenhuis in dezelfde woonplaats.  Deze beide opleidingen werden als inservice opleiding in een ziekenhuis/instelling gevolgd. Dat wil zeggen, studeren en gelijk werken om ervaring op te doen.  Aan het insigne welke werd uitgereikt na het behalen van je diploma  in de jaren 1960, kon je zien welke opleiding je als verpleegkundige hebt gevolgd en de daarbij behorende aantekening. Het witte kruis staat voor de opleiding algemeen verpleegkundige in een algemeen ziekenhuis, het blauw-zwarte kruis voor de opleiding psychiatrische verpleegkundige. Het ooievaartje in het midden voor de kraam aantekening, de stippen aan weerszijde voor de kinderaantekening en de vier hoekjes bij het kruis voor de wijkaantekening. Wanneer je alle opleidingen hebt voltooid ben je 6 jaar verder.

Van begin af aan wist ik dat ik bij de ambulancedienst wilde werken. In die tijd was een verpleegkundig diploma  A & B de basiseis om als verpleegkundige te werken bij een GGD.  Wanneer je een verpleegkundige specialisatie , intensive care, hartbewaking of anesthesie opleiding had gevolgd had je voorsprong om bij een GGD te komen werken. De opleiding tot ambulance verpleegkundige bestond toen nog niet.  In die tijd ontvingen gediplomeerde verpleegkundigen nog een onderscheidingsinsigne waaraan je kon zien welke opleiding(en) hij of zij gevolgd had. Mijn verpleegkundige specialisatie intensive care en anesthesie volgde ik aan het Academisch ziekenhuis van de vrije Universiteit in Amsterdam.  Direct na mijn opleiding heb ik gesolliciteerd als invalkracht bij een kleine ambulancedienst van de GGD in Zeist, waar ik naast mijn werk op de IC en anesthesie ruim 4 jaar heb gewerkt.  In deeltijd volgde ik de HBO-V in Leusden. Specialistische verpleegkundige vervolgopleidingen waren verbonden aan de ziekenhuizen. Eindtermen zoals wij die nu kennen, met een CZO accreditatie bestond toen nog niet. Dat ik een van de eerste verpleegkundige was  in 1990 die de opleiding tot ambulanceverpleegkundige volgde aan de SOSA, Stichting Opleiding en Scholing ten behoeve van het Ambulancevervoer mag blijken uit mijn diploma nummer 1302. De opleiding duurde 6 maanden en werd afgerond met een theoretisch casus die werd afgenomen door Broeder Bodaar en  Broeder v Dijk, beiden verbonden als hoofdverpleegkundige bij de ambulancedienst van de GG & GD Amsterdam.  Na het behalen van dit diploma heb ik ruim tien jaar gewerkt in Amsterdam en bij de GGD Utrecht, later RAVU.

Van deze keuze in opleiding heb ik tot op heden nooit spijt gehad. Ruim 25 jaar heb ik op straat gewerkt  en de dagelijkse  (acute) zorg geboden aan de verschillende zorgvragers.  In zowel Amsterdam, Utrecht en later ook in Gelderland is er geen straat of weg waar ik geen voetstappen heb achter gelaten.  Het werken binnen het domein Ambulancezorg is voor mij tot op heden het mooiste beroep dat er bestaat. Daarom wil ik dit mooie beroep uitdragen naar nieuwe, jonge professionals. Vanuit mijn huidige functie als regionaal opleidingscoördinator, ben ik op zoek naar de parels onder de jonge beroeps professionals die binnen dit fantastische domein willen werken. Helaas zijn die parels bijna niet te vinden. Veel regio’s hebben verschillende vacatures voor gediplomeerde ambulanceverpleegkundigen  of voor hen die hiervoor opgeleid willen worden.

Maar ook ziekenhuizen kampen met een enorm tekort aan ( gespecialiseerd) verpleegkundig personeel. Een aantal  ambulance regio’s en ziekenhuizen kijken uit naar de handtekening die de minister nog moet zetten om een nieuwe beroepsprofessional , de BMH, te kunnen positioneren. Een trainee ambulancezorg ligt al op de planken om uitgewerkt en geïnitieerd te kunnen worden.  Een nieuwe beroepsprofessional die vanuit een geheel ander perspectief is opgeleid zoals ik hier boven heb beschreven, maar wat past in deze tijd. Zeer gemotiveerde, enthousiaste  goed opgeleide jonge beroepsprofessionals staan te trappelen om hun ervaring op te mogen doen en aan dit trainee te mogen beginnen. Zij realiseren zich terdege dat zij  nog lang niet de praktijkervaring hebben zoals onze huidige collega’s binnen het domein ambulancezorg.  Maar vanuit een brede theoretische basis  willen zij zich net zo ontwikkelen zoals wij dat hebben gedaan. Ik heb mijn loopbaan, het opdoen van ervaring voor een groot deel te danken aan o.a.  Joop Bodaar, Jan van Dijk, beiden hoofdverpleegkundige  bij de GG &GD Amsterdam en Adrie Henkes voormalig hoofd ambulancedienst van de GG & GD zuid-oost Utrecht. Zij hebben mij het vertrouwen gegeven mij te ontwikkelen tot wat ik nu ben. Ik hoop dat wij huidige ambulancemedewerkers, mede onze nieuwe, jonge beroepsprofessionals een kans willen geven zich te ontwikkelen binnen het domein wat ambulancezorg heet. “ het mooiste beroep dat er bestaat” !!

Het Ambulanceblog, nog niet goed bekend bij directie & management van ambulance regio’s.

Het ambulanceblog, is inmiddels wel bekend onder repressieve medewerkers van  de ambulance organisaties.

Het Ambulanceblog is meer dan een medium waar verschillende artikelen worden geplaatst. Overigens wel het meest essentiële. Hier delen verschillende beroepsprofessionals ervaringen, nieuws en actuele ontwikkelingen vanuit het ambulancedomein.  Een medium waar verschillende auteurs en gastauteurs hun bijdrage aan leveren. Maar het ambulanceblog omvat meer en zij kunnen meer voor de beroepsgroep en ambulance organisaties betekenen. Op het ambulanceblog kunnen advertenties tegen zeer gereduceerd tarief worden geplaatst, welke door een breed publiek binnen de sector worden gelezen. Maar ook actuele ontwikkelingen vanuit  de sector of overheid kunnen via het blog onder de aandacht van de beroepsgroep worden gebracht. Er zijn geluiden dat directies, management en staf van ambulance organisaties nog wat huiverend kijken naar  dit blog. Ik kan oprecht uit ervaring spreken, dat het ambulanceblog een medium is wat recht doet aan het verstekken van actuele informatie aan de sector. Ik hoop hierbij dat organisaties het vertrouwen willen geven aan deze medewerkers welke dit geheel vrijwillig naast hun dagelijkse werk in deze sector voor u verzorgen.

1 REACTIE

  1. Ik heb respect voor BMH-ers

    Ben benieuwd of een 4 jarige opleiding, met relatief weinig praktijk uren, en een opleidings(stage) traject voldoende zal (blijken) te zijn om dezelfde verantwoordelijkheid en beslissingsbevoegdheid te hebben als een gespecialiseerd verpleegkundige. En of en wat de effecten zullen zijn op protocol opvolging tov de focus op meer mogelijkheden voor het klinisch redeneren van het LPA 8.1

Comments are closed.