Home Algemeen Algemeen PTSS onder ambulancepersoneel?

PTSS onder ambulancepersoneel?

2979
0

Net als bij de andere risicovolle beroepen ben je nooit echt volledig voorbereid op wat je gaat zien, horen en ruiken. Bovendien: ondanks dat er meer mogelijkheden tot ingrijpen zijn door technische vernieuwingen en het protocolleren van het werk, blijft het onder tijdsdruk nemen van beslissingen die soms over leven en dood gaan een duidelijk verzwarend aspect van dit werk. De fysieke, maar zeker ook mentale en emotionele belasting is dus aanzienlijk. Ambulancepersoneel wordt dan ook steevast genoemd in het rijtje van beroepen waarin het risico voor het ontwikkelen van PTSS een reëel probleem is.

Uit Nederlands en Zweeds onderzoek blijkt dat ongeveer 13%-15% ambulancewerkers symptomen heeft die voldoen aan de criteria voor PTSS. Werkers zelf gaven in het Nederlandse onderzoek als belangrijkste belastende omstandigheden in het werk:

1. het zien en moeten omgaan met verwonde of dode kinderen en hun ouders,
2. andere ernstige ongelukken of verwondingen bij volwassenen en
3. de gevolgen van zelfmoord(pogingen).

Echter ook organisatorische oorzaken worden genoemd:

  • gebrek aan steun en erkenning van de leidinggevende en collega’s na een ingrijpende gebeurtenis als belangrijke chronische oorzaak van stress en ook
  • verkeerde informatie over de situatie ter plaatse of de conditie van de slachtoffers.

De incidenten die tot de ontwikkeling van een PTSS kunnen leiden komen relatief vaak voor: 66% heeft een ingrijpend incident meegemaakt in het afgelopen jaar en ongeveer 45% heeft gemiddeld 4 of meer kritische incidenten in de laatste 5 jaar meegemaakt. Ambulancepersoneel scoort in dit onderzoek significant hoger op emotionele oorzaken van stress, m.a.w. zij ervaren hun werk als meer belastend op emotioneel gebied dan werkers uit andere sectoren van de gezondheidszorg, de controlegroepen van dit onderzoek.

Ook al krijgt ambulancepersoneel met zeer uiteenlopende en regelmatig ingrijpende en stressvolle gebeurtenissen te maken, ze willen dit werk toch graag blijven doen. Uit onderzoek blijkt dat ze hun werk relevant vinden en vooral het in staat zijn om slachtoffers te helpen geeft veel voldoening. Echter, tevredenheid over de werkinhoud betekent niet dat er geen mogelijkheden voor verbetering zijn: de begeleiding en opvang na kritische incidenten kan beter. Het gaat hier dus niet om het verbeteren van technische mogelijkheden maar van het sociale klimaat: meer aandacht en erkenning voor de medewerkers, meer mogelijkheden voor opvang na een kritische, traumatische gebeurtenis.

Wat kan de werkgever doen?

Als werkgever hebt u de zorgplicht om te voorkomen dat uw personeel het slachtoffer wordt van intimiderend of gewelddadig gedrag. Uw organisatie moet een beleid voeren dat gericht is op het beschermen van medewerkers tegen agressie en de nadelige gevolgen hiervan.
U kunt onder meer de volgende maatregelen treffen:

  • opstellen van een gedragscode;
  • afspraken maken met de politie over het vroegtijdig inroepen van hun assistentie;
  • voorlichten en instrueren van de medewerkers over de risico’s en de getroffen maatregelen;
  • medewerkers een training laten volgen in het adequaat omgaan met agressie en geweld;
  • incidenten laten melden en registreren om nadere maatregelen te kunnen treffen;
  • hulp verlenen bij het doen van aangifte na een incident;
  • zorgen dat incidenten die hebben plaatsgevonden, in het team worden nabesproken;
  • opvang en ondersteuning bieden aan medewerkers die met agressie zijn geconfronteerd, bij voorkeur door een Bedrijfs Opvang Team (BOT);
  • regelmatig evalueren van uw agressie en geweldbeleid, inclusief de effectiviteit van de getroffen maatregelen.

Voor meer informatie over PTSS en BOT verwijzen we je naar andere items op ons portal.