Home Algemeen Algemeen Onderzoek naar brancardsystemen

Onderzoek naar brancardsystemen

1724
1

Het werken met een ambulancebrancard kan tot klachten aan het bewegingsapparaat van de chauffeur of verpleegkundige leiden. Furber et al. concludeerde al in 1997 dat het duwen van de brancard in het voertuig de derde en het omhoog zetten van de brancard de vierde oorzaak is van gezondheidsschade bij Australisch ambulance-personeel. En uit Brits onderzoek blijkt dat het gebruik van de brancards verantwoordelijk is voor 44% van de daar gemelde arbeidsongevallen (Hignett et al., 2009). In datzelfde jaar analyseerde Wang en collega’s (2009) in de VS 671 ongelukken die met een mix van allerlei brancards in de praktijk gebeurden. In 29% van de gevallen leidde dit tot directe klachten aan het bewegingsapparaat bij het ambulancepersoneel, in 21% van de gevallen zelfs tot een fractuur. Waarschijnlijk liggen deze percentages hoger omdat in 35% van de gevallen de gevolgen onbekend waren.

Tegen deze achtergrond heeft SOVAM in 2007 LOCOmotion gevraagd een studie te doen naar de ergonomie van drie toen veel in de branche gebruikte brancardsystemen: Ferno, Stryker en Stollenwerk. Daaruit bleek dat het in het voertuig rijden van de brancard en het omhoog zetten van de brancard bij de drie brancards tot structurele overschrijding van de in de branche afgesproken Praktijkrichtlijnen Fysieke Belasting te leiden (Knibbe & Knibbe, 2007). Daarom werd aanbevolen de wijze waarop de brancard in- en uit de ambulance wordt gereden en de beladen brancard omhoog wordt gezet, fundamenteel onder de loep te nemen. Even daarvoor kwamen de Britse onderzoekers Cooper en Ghassemieh (2006) op basis van een soortgelijke studie tot dezelfde conclusie.

Een eerste stap was het elektrisch in hoogte verstelbaar maken van de brancard, hetgeen positieve effecten had. Het vervangen van manueel te bedienen brancards door elektrisch in hoogte te vertellen brancards leidde bij een Amerikaanse ambulancedienst tot een reductie van 41% van brancard gerelateerde claims (Fredericks, 2009). Studnek (2011) constateerde een significante reductie van arbeidsongevallen na de introductie van elektrisch in hoogte te verstellen brancards. Ondanks deze blijkbaar effectieve ergonomische verbetering wordt het ambulancepersoneel bij het in- en uitrijden van de brancard nog steeds fysiek overbelast.

Een eerste fundamenteel ander systeem waarbij dit niet meer het geval zou zijn was de Medilift van Ferno. Dit brancardsysteem reduceert de twee belangrijkste bronnen van fysieke overbelasting (het in- en uit het voertuig rijden van de brancard en het omhoog zetten van de brancard) aanzienlijk of zelfs tot nul door de inzet van een elektrisch laadplateau en een elektrische hoogteverstelling (Knibbe en Knibbe, 2009). Wel werd geconcludeerd dat de verbeteringen ook weer nieuwe knelpunten opleverden: het tillen van de brancard over een drempel en het op het laadplateau rijden van de brancard. Verdere doorontwikkeling bleek dus nog steeds relevant om het werken met de brancard ergonomisch veilig te maken.

Vanaf 2012 lijkt deze doorontwikkeling serieus gestalte te krijgen. Keijzer (2013) vergeleek de niet-elektrisch te bedienen Stryker M1-brancard met de elektrische Stryker Power-LOAD. Hij concludeert dat gemeten krachten op het lichaam van het ambulancepersoneel bij het omhoog brengen van de brancard en het in het voertuig rijden van de Stryker Power-LOAD onder de norm liggen. Bij de M1 is er sprake van overschrijding van de Praktijkrichtlijnen Fysieke Belasting zoals ze zijn te vinden in de Arbocatalogus Ambulancezorg als weerslag van de collectieve afspraken in de branche. Bij beide brancards blijft echter het tillen van de brancard bijvoorbeeld over een drempel een knelpunt. Bij deze handeling, die regelmatig voorkomt in de ambulancezorg, is er nog steeds sprake van overbelasting.

Vraagstelling
Omdat de technische ontwikkelingen momenteel erg snel gaan, diverse RAV’s aanschaf van nieuwe systemen voorbereiden en de Inspectie SZW graag een goede oplossing ziet voor het hierboven geschetste probleem heeft Ambulancezorg Nederland (AZN) wederom LOCOmotion gevraagd onderzoek te doen naar de ergonomie van vier relatief nieuwe brancardsystemen als huidige stand der techniek. De onderzoeksvraag is echter breder dan alleen ‘ergonomie’: in hoeverre voldoen deze systemen aan de door de branche aangegeven behoeftes, de Praktijkrichtlijnen Fysieke Belasting en eisen? Dit onderzoek is uitgevoerd door LOCOmotion en is aangeboden aan AZN.

Download hieronder het hele rapport.

Onderzoeksbureau: LOCOmotion Drs. NE Knibbe Drs. JJ Knibbe

1 REACTIE

  1. vroeger werden patienten op een soort doek tussen twee stokken gelegd, op getild en mee genomen! Daar was niemand die daar over klaagde, dat was nou eenmaal zo! Gelukkig worden de werknemers van de zorg en dus ook de ambulance dienst tegenwoordig daartegen beschermt, dmv regels, geafanceerde brancards en til lift brancards.Maar des al niet te min, ondanks alle regels, is t in t heetst van de strijd en levends belang van de patient, heel erg moeilijk om hier aan te voldoen! Des ondanks worden er arbo technisch misschien mensen verplaatst en vervoert dmv menselijke kracht! En ja dat kost ruggen, hernia’s en andere vormen van slijtage! Deze mensen die dit doen om een ander mens het leven te redden zijn helden! Zijn mensen die liefde, gevoel en hun zalige ziel in dit vak leggen! Je kunt hier 100 theorieen op los laten, maar in de praktijk werkt het toch echt anders! Het probleem wordt steeds groter omdat de patienten ook steeds groter ( zwaarder) worden! En als er dan een keer een hulpverlener niet kan vervoeren omdat het gewicht van de patient niet mee werkt, Tja dan is dat een zwaar probleem!

Comments are closed.