Home Algemeen Algemeen Oh nee nu niet, want vandaag ben ik vrij!

Oh nee nu niet, want vandaag ben ik vrij!

1709
1

“Hulpverlenen in vrije tijd een verplicht of niet? “

Na een drukke werkdag ben ik op weg naar huis, ik ben net één dag op vakantie, bij een theater voorstelling, of zelf aan het sporten tijdens een evenement en dan staat even ongevraagd de tijd stil. Ik word geconfronteerd met een ongeval of een onwel wording, een gil die jij als hulpverlener zo herkent als niet – pluis. Je kunt er niet onderuit en voor je het weet zit je als burger met een professionele achtergrond op de knieën hulp te verlenen en in het ergste geval te reanimeren. Dit is wel mijn realiteit, men zegt wel eens jij trekt zulke dingen aan, het zal, maar opzoeken doe ik het in ieder geval niet.

Met ons werk vult ons rugzakje zich al genoeg met vele hulpverleningen, leuke maar ook minder leuke tot heftige zaken aan toe. Alles wat er privé bij komt, kan er ook één te veel zijn. Maar de sociale druk wordt wel groter de mensen om je heen verwachten ook iets als je hulpverlener bent.

Zo ook bij een congres (niet beroepsgericht) wat mij over kwam toen er een balustrade afknapte bij een conversatiezaal, ik zag het ongeluk gebeuren. Er stonden vele mensen op de balustrade, zij klapten naar beneden op de grond, jij weet gelijk hier zijn gewonden. Nee, je wilt niet, je hebt zelf de schrik in je lijf. Maar daar wordt niet naar gevraagd. Er is een stemmetje in je hoofd die zegt: jij moet gaan hulpverlenen, jij hebt er verstand van….ga …..!  Jij kunt het verschil maken. En voor je het weet heb je de centralist aan de telefoon, ben je aan het coördineren en soms zelf aan het reanimeren…..alles voor je mede mens.

Mijn kinderen roepen wel eens, nee mama nu niet, jij bent nu vrij. Soms zou je het wel willen, maar een ieder is het naar zijn burger toe verplicht en moreel kan ik er ook niet aan voorbij gaan. Ik weet dat zij achteraf wel trots op mij zijn, dat ik een burger te hulp ben geschoten. Wat zou je zelf willen? Toch ook graag dat er iemand om je kind, of jouw bekommerd als er iets gebeurt. Te vaak hoor je nog: “ze reden allemaal door en uit eindelijk kwam er iemand naar mij toe….wat in sommige gevallen extra angst en eenzaamheid met zich meebrengt.

Maar zoals ik al zei, de sociale maar ook de werkdruk wordt steeds groter, het werk die steeds met meer nevenwerkzaamheden, scholingen en trainingen komt die je in (deels) vrije tijd moet doorbrengen. Hier kun je niet altijd onderuit.

Maar de burgerhulpverlening, waar jij je als vrijwilligers inzet via de professionele meldkamers: de meldkamers zorgen slechts voor ‘een extra service’ door de hulpverleners te sms`en. Dit is geen wettelijke plicht. “De meldkamers zijn bijvoorbeeld niet verantwoordelijk als een melding niet doorkomt bij de burger. En als professionele hulpverlener vanuit het werkveld ben je niet verplicht om je als vrijwilliger hier voor aan te melden”.

Een vrijwilliger is iemand die uit vrije wil werkzaamheden verricht, buiten een vast dienstverband. In het algemeen zijn deze werkzaamheden onbetaald of staat er een vergoeding tegenover die lager ligt dan het minimumloon bij betaald werk. Een vrijwilliger verricht vrijwilligerswerk.(Wikipedia)

Je hoeft je dus volgens de wet niet aan te sluiten bij allerlei organisatie om indien nodig hulp te moet verlenen maar wat als het net zoals mij al geregeld is overkomen toch op je pad komt? Ben je verplicht om te gaan helpen? Wat schrijft de wet hier over?

 

#Wetboek van Strafrecht, Artikel 255:

“Hij die opzettelijk iemand tot wiens onderhoud, verpleging of verzorging hij krachtens wet of overeenkomst verplicht is, in een hulpeloze toestand brengt of laat, wordt gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste twee jaren of geldboete van de vierde categorie.”

#Wetboek van Strafrecht, Artikel 450:

“Hij die, getuige van het ogenblikkelijk levensgevaar waarin een ander verkeert, nalaat deze die hulp te verlenen of te verschaffen die hij hem, zonder gevaar voor zichzelf of anderen redelijkerwijs te kunnen duchten, verlenen of verschaffen kan, wordt, indien de dood van de hulpbehoevende volgt, gestraft met hechtenis van ten hoogste drie maanden of geldboete van de tweede categorie.”

Rechterlijke taal: maar er wordt mee bedoeld dat elke burger heeft volgens deze artikelen de plicht om een ander in levensgevaar te helpen. Help je niet dan ben je strafbaar. Dit hulpverlenen is naar wat je kan! Er wordt in ieder geval verwacht dat er hulp geregeld wordt. Dit kan bijvoorbeeld zijn: het bellen van 112 of de hulp vragen van iemand die wel kan helpen.

Laat je niet leiden door die sociale druk, om je verplicht te voelen, om je overal aan te melden als vrijwilliger. Laat de keus bij hen zelf. Je rugzak is sneller gevuld dan je denkt. Als buitenstaander zie je dit niet. Dus heb respect voor een collega, of naaste die zegt nee ik bedankt hier voor. Ik weet zeker als het er op aan komt, dat zij er wel voor je zijn. Ook ik zal in mijn vrije tijd waar nodig hulp blijven verlenen, mocht ik die burger tegen komen die op dat moment hulp nodig heeft. Het is immers ieder zijn burgerplicht. Hulpverlener of niet.

 

Oh nee nu niet, want vandaag ben ik vrij!
3.8 (76%) 10 beoordeling(en)

DELEN
Vorig artikelKleding update nummer 14
Volgend artikelResulaten PHANTASi trial
Gerda Boonstra
Met veel plezier schrijf ik op persoonlijke titel blogs. De verhalen kunnen gebaseerd zijn op waargebeurde verhalen, maar zullen in verband met het beroepsgeheim fictief zijn weergegeven. Ik schrijf verhalen met als doel collega's uit het vak te informeren en kennis te nemen van mijn ervaringen. In het dagelijks leven werk ik met veel passie en plezier bij Ambulancezorg Groningen. In 2000 ben ik begonnen in de acute hulpverlening als ambulanceverpleegkundige en ben inmiddels ook inzetbaar als OvDG. In 2015 heb ik daarnaast de forensisch verpleegkundige opleiding met succes afgerond, wat een leuke en nuttige verruiming was binnen mijn vak. Met mijn blogs laat ik jullie ook meekijken door mijn/een forensische bril in de acute hulpverlening.

1 REACTIE

  1. Duidelijk herkenbaar voor mij! Ook enkele malen in mijn “vrije tijd” betrokken geweest bij een incident, dan ge je toch op de automatische piloot je “ding” doen.
    Tot op heden nooit spijt ervan gehad.

Comments are closed.