Home Algemeen Algemeen MMA Gelderland Zuid over PA AmbulanceZorg

MMA Gelderland Zuid over PA AmbulanceZorg

1138
0

Ambulanceverpleegkundige Oscar Francissen leerde in de Master Physician Assistant denken als een huisarts. Voor zijn scriptie onderzocht hij hoe huisarts en ambulancezorg beter kunnen samenwerken. Juist in dat grensgebied kunnen PA’s het verschil maken, stelt medisch manager Pierre van Grunsven. ‘PA’s kunnen grensgevallen als geen ander beoordelen. Over zes jaar rijden ze visites voor de huisarts.’

Een pionier was hij, een wildcard. Toen ambulanceverpleegkundige Oscar Francissen bij medisch manager Pierre van Grunsven aanklopte om te praten over de Master Physician Assistant was niet meteen duidelijk wat hij als PA binnen de ambulancezorg kon betekenen. Waar PA’s in het ziekenhuis een duidelijke specialisatie en functie hebben was het binnen de ambulancezorg bijna onontgonnen gebied. Wat Van Grunsven – zelf van oorsprong huisarts – over de streep trok? ‘Als ambulanceverpleegkundige kon hij in zeer acute situaties protocollair vanuit toestandsbeelden handelen en zaken overzien. Maar hij wilde meer voor de patiënt betekenen, leren denken als een huisarts. En hij signaleerde terecht dat we veel te veel huisartsenritten doen. Het leek ons zinvol als hij in een masteropleiding zou onderzoeken hoe we optimaal kunnen samenwerken.’

Ambulance of niet?

De Verloskunde-afdeling, de crisisdienst van de RIAGG, de huisartsenpost: overal waar acute zorg wordt gegeven liep Oscar stage. ‘Van een verpleegkundige die “iets raars” in de longen hoort en volgens een protocol handelt heeft Oscar zich ontwikkeld tot iemand die in de acute zorg zelfstandig diagnoses kan stellen en medisch kan redeneren. Hij kan en mag binnen vastgestelde kaders patiënten behandelen, medicatie voorschrijven en controles uitvoeren.’ Juist het vermogen diagnoses te stellen is volgens Van Grunsven binnen de ambulancezorg ‘uitermate waardevol’. ‘Als er een melding binnenkomt bij 112 moet de centralist – tevens verpleegkundige – in twee minuten beslissen: zaak voor de ambulance of voor de huisarts?’ Een verdomd moeilijke keuze, weet Van Grunsven. ‘De grensgevallen zijn voor de niet-PA gewoon te lastig te beoordelen. Het gevolg: de patiënten belanden te vaak onnodig in het ziekenhuis. De samenwerking, het natraject en de overdracht kunnen veel beter.’

Sparringpartner

In 10 modules leerde Oscar over de volle breedte van de zorg kijken. De opleiding heeft hem milder gemaakt. ‘Voor een ambulanceverpleegkundige is soms moeilijk te bevatten dat er niet direct een crisismanager komt voor psychotische patiënten. Ze willen handelen, niet wachten. Oscar snapt welke afwegingen er worden gemaakt: hij kan het vakgebied zowel bottom up als top down overzien. Voor Van Grunsven werd hij een sparringpartner. ‘Hij stelt kritische vragen over waar mijn verantwoordelijkheid ophoudt en die van het team begint. Binnen de organisatie ondersteunt hij mij bij interne en externe kwaliteitsbewaking. Hij voert bijvoorbeeld met een open houding reflecterende gesprekken als er vragen zijn over de handelswijze van een (huis)arts.’

PA’s die spoedvisites doen

Hoewel Oscar er in slaagde een eerste brug te slaan tussen huisarts- en ambulancezorg, zijn veel huisartsen nog huiverig voor het inzetten van een niet-arts. Toch denkt Van Grunsven dat er op termijn een tussenlaag komt van PA’s die huisartsen ontlasten met spoedvisites. ‘Door de vergrijzing van de huisartsenpopulatie in onze regio en het toenemend aantal – vaak parttime werkende – vrouwelijke huisartsen zal vroeg of laat een beroep moeten worden gedaan op PA’s met een huisartsgeneeskundige denkwijze.’ Wat die huisartsgeneeskundige denkwijze precies is vat Van Grunsven kernachtig samen. ‘Een huisarts gaat ervan uit dat de patiënt gezond is tot het tegendeel bewezen is. Dat moet je durven en om dat te durven moet je de vaardigheden hebben om dat te kunnen onderbouwen.’ Of Oscar dat kan? Van Grunsven is er kort over: hij is PA, hij kan het en hij durft het. Juist omdat hij gewend is om te gaan met acute situaties kan hij voor de huisarts – die 101 andere zaken aan zijn hoofd heeft – veel betekenen. En bij twijfel? Dan koppelt hij het terug.’

Dit artikel is geplaatst met toestemming van de Hoge School Arnhem en Nijmegen.
Origineel artikel: http://www.han.nl/opleidingen/masters/physician-assistant/testimonials/pierre-van-grunsven/