Home Algemeen Algemeen Individuele meningen over de ambulancezorg?

Individuele meningen over de ambulancezorg?

1416
3

De voorbije maanden is er weel veel aandacht geweest voor triage systemen, daaraan hebben we in een eerder item op ambulanceblog al aandacht besteed. Hierin hebben we geheel neutraal “stof tot nadenken” aangeboden. Daarnaast voeden de meningen van individuele collega’s al dan niet anoniem de landelijke, regionale en plaatselijke media. Allemaal weten we hoe de ambulancezorg moet worden verbeterd. Waarbij de ene keer met een vinger of zelfs met een complete hand naar de triage systemen wordt verwezen, worden in andere reacties verwezen naar een te kort van beschikbare ambulances of de doorschakelingen vanuit de huisartsenposten. Daarnaast worden er in enkele gevallen verbanden gelegd met het verdwijnen van SEH’s in de landelijke gebieden waardoor ambulances langer bezet zijn. Doen we hier als individuele professional wel goed aan?

We weten dat RAV-en al langer bezig zijn om meer eenheden beschikbaar te maken. Dit is niet in enkele maanden gerealiseerd. Zo heeft Ambulance Amsterdam recent een aantal tweede hands ambulances gekocht om meer eenheden beschikbaar te hebben om uitval van diensten zo veel mogelijk te voorkomen. Hetzelfde geldt voor de RAVU waar BLS (zorg) ambulances weer omgebouwd zijn naar volwaardige ALS ambulances. Andere RAV-en hebben nieuwe voertuigen in gebruik genomen en laten de oude nog een periode doorrijden om zo te kunnen voldoen aan de vraag naar beschikbare eenheden. In Flevoland en Zuid-Limburg zijn ze bezig om middels een andere manier dan dat ze daar gewend waren om te gaan met de beschikbare capaciteit. Ook dit laat zien dat RAV-en niet achterover leunen en ze zich wel degelijke bewust zijn van de verantwoordelijkheden.

Het feit dat nu uit het RIVM onderzoek naar voren komt dat veel RAV-en meer ambulances beschikbaar moeten maken en dat de minister hiervoor extra geld beschikbaar heeft gesteld, laat zien dat nu ook daar het besef is gekomen welke de werkvloer al jaren van dichtbij aan heeft zien komen. Signalen daarover zijn niet of niet voldoende opgepakt door leidinggevenden en of directies. Hoewel we vaak niet direct zien dat er wat met onze opmerkingen en constateringen wordt gedaan, lijkt het besef nu wel duidelijk te zijn doorgedrongen: als de vraag stijgt dan moeten ook het aantal beschikbare eenheden omhoog. Dat staat nu als een paal boven water (om in poldertaal te spreken).

Maar moeten we dan juist nu allerlei dingen gaan roepen die zorgen voor onrust? Nee, laten we zorgen dat we wel constructief bezig blijven. We zijn toch niet van mening dat ook onze leidinggevenden en directies NIET willen dat HUN organisatie OPTIMAAL presteert met de MIDDELEN die ze op DIT moment ter BESCHIKKING hebben?

Misschien is er de afgelopen periode te weinig geluisterd naar signalen van de werkvloer, maar nu lijkt het wel door te dringen dat de mensen op de werkvloer weten waar de schoen wringt.

We hebben het al vaker geroepen op dit portal: ambulancezorg leveren we samen, allemaal zijn we er voor de patiënten en hun families.

Ambulancezorg moet een harmonie zijn van verschillende facetten, samen komen tot de ideale mix waarbij er door iedereen maximaal gepresteerd kan worden.

Ook wij van ambulanceblog zullen ons op deze manier constructief blijven inzetten voor goede Nederlandse Ambulancezorg.

3 REACTIES

  1. Een ding waar niemand het over lijkt te hebben is het nijpende te kort aan gekwalificeerd personeel!
    Meer ambu’s erbij is een leuk gegeven en helemaal conform het grote symptoombestrijden in de zorg, maar daar moet dus wel extra personeel voor zijn…
    Wat er gewoonweg nauwelijks is. Ook niet met 16 miljoen extra (lees druppel op de gloeiende plaat)
    De kweekvijver voor ambulance verpleegkundigen, het ziekenhuis: de Anesthesie, de Intensivecare en de SEH zitten zelf moord en brand te schreeuwen om personeel.
    Zolang er in de ziekenhuizen nog steeds beter verdiend wordt zal er weinig zuigende werking uitgaan van het vrije maar o zo ingewikkelde en als maar gecompliceerder wordende werk in de ambulancezorg.

  2. Meldkamers moeten effectiever triageren.
    Voor mij houdt dat in dat wij terug moeten naar centralisten die met beide benen in de klei staan, ervaren mensen uit het werkveld en dus vooral geen dispatchers die werken met een Amerikaans over-triagerend systeem waarbij elke melding zo urgent mogelijk wordt ingezet.

    Twee minuten uitvraagtijd is absoluut een factor die bijdraagt dat er toch maar eerder een A1 aangemaakt wordt anders krijg je als centralist weer een tik op de neus.

    CHD’s moeten beoordeeld worden op prestaties en doorverwijzingen:
    Sinds het ontstaan der CHD’s is er een snellere opschaling naar ambulancezorg zichtbaar op tal van indicaties.
    Persoonlijk vind ik het volstrekt belachelijk dat wij nog steeds naar iemand met convulsies, een hypoglycaemie of een exacerbatie COPD worden gestuurd i.p.v.een CHD team.

    Zorgambulances:
    Functiedifferentiatie is een groot goed maar het moet niet ten koste gaan van de bedrijfsmatigheid van ambulancediensten. Kijk kritisch naar de inzet mogelijkheden, de kosten en baten en last but not least, het opleidingsniveau van deze groep.
    Het is toch te knots voor woorden dat zorgambulance personeel (niveau 3/4) geen overplaatsing mag doen met (bijvoorbeeld) een stabiele, onbewaakt cardiologische patient die voor een geplande dotter procedure gaat?

Comments are closed.