Home Algemeen Algemeen Hoe blijf ik fit?

Hoe blijf ik fit?

1267
0

Werken bij een ambulancedienst vergt nogal wat van een mens. Zowel lichamelijk als mentaal moet je redelijk sterk in je schoenen staan. Er wordt me wel eens gevraagd hoe ik daarmee omga. Ik denk dat weerbaarheid de sleutel tot succes is. En wat mij daar erg bij helpt is sport.

Toen ik vijf jaar geleden vanuit het ziekenhuis de overstap maakte naar mijn huidige functie als ambulance verpleegkundige, was het voornamelijk hardlopen waar mijn passie lag. Twee á drie keer per week trok ik de hardloopschoenen aan voor mijn duur- of intervalloop. Mijn loopkoorts is destijds begonnen door de vier mijl van Groningen, m’n eerste was in 2007. Als inwoner van de stad moet je die wel een keer gelopen hebben. Dat smaakte naar meer en dit was het startsein van vele recreatieve loop evenementen. Met als klap op de vuurpijl de New York City Marathon, een onvergetelijke ervaring met 1 miljoen toeschouwers aan de kant! Ik zat midden in mijn SOSA opleiding en de duurlopen waren destijds een prima manier om ‘het hoofd koel te houden’. Iets wat ik nog steeds het grote voordeel van sporten vind: even het hoofd leegmaken, of juist de dingen op een rijtje zetten. Omdat hardlopen een vrij eenzijdige belasting is, ben ik sinds 3 jaar ook fanatiek Bootcamper. Je wordt hier niet alleen sneller van, maar ook in de dagelijkse praktijk merk ik dat ik sterker wordt en minder gevoelig voor blessures, zowel werk gerelateerd (rug- en schouder belasting) als ten aanzien van het hardlopen.

Mijn werkgever, Ambulancezorg Groningen is zich ook bewust van de voordelen van sportende werknemers. Hij biedt daarvoor allerlei faciliteiten. We kunnen tegen gereduceerd tarief fitnessen bij diverse sportcentra en zondag 12 oktober hebben we voor de zevende keer meegedaan aan de 4 mijl van Groningen. In 2009 was het de eerste keer en toen waren er twee teams die meededen. Dit jaar zijn we zelfs met 5 teams.

Het eerste team is voor de echt snelle lopers, die doorgaans onder de 30 minuten eindigen. Er moet naast de gezelligheid namelijk ook wel gepresteerd worden. De omstandigheden van dit jaar zijn ideaal: zonnig, een strakblauwe lucht met een matige oostenwind en een graad of tien. We verzamelen ons bij de ambulancepost Zuid in de stad. Hier worden de startnummers verdeeld en opgespeld. Er wordt traditiegetrouw een groepsfoto gemaakt en daarna vertrekken we naar de bussen die ons vanaf de Sontweg naar Haren vervoeren.

Het evenement telt dit jaar 23.000 deelnemers, iets waar Groningen erg trots op is. De start is in Haren en na 6,437 km eindigt de 4 Mijl op de Vismarkt in Groningen. Naast de duizenden recreanten, bedrijven- en jeugdlopers, was er voor deze editie ook weer een sterk internationaal topveld geselecteerd met namen zoals Kibiwot en Kejeclcha, de uiteindelijke winnaars van dit jaar.
We zijn met ongeveer 30 personen, elk jaar meer, kennelijk werkt het aanstekelijk. Voor het eerst was er dit jaar ook de mogelijkheid om een aantal looptrainingen te volgen bij één van de collega’s (Wilma) die in haar vrije tijd trainingen geeft bij een atletiekvereniging. Ook aan shirts is gedacht, voorzien van logo en mooie opvallende kleuren, zodat we toch vooral herkenbaar zijn bij het grote publiek. We willen tenslotte ook graag uitdragen dat we gezond bezig zijn. John, onze controller, zorgt elk jaar voor de inschrijving, de indeling van de teams en alles wat erbij hoort, zoals een ‘kledingauto’, die dan weer door Bert (micu-chauffeur) in de buurt van de finish wordt gereden.

Als ‘bedrijven-lopers’ starten we direct achter de wedstrijdlopers, fijn, want hier is het minder druk dan bij de recreanten. Ongeacht ons niveau: we willen allemaal een mooie tijd neerzetten, daar zijn we fanatiek genoeg voor. Iedereen uit het bedrijf kan meedoen en dat levert ook een gemêleerd gezelschap op: collega’s van het rijdende personeel, administratie, staf, communicatie, maar ook enkele trouwe externen, zoals partners en loopmaatjes. Deze laatsten omdat er ook dit jaar weer enkelen zijn uitgevallen ten gevolge van blessures.
We verzamelen ons in de voorgeschreven startvakken, waarna we om even na 13:00 uur los mogen. Het publiek is weer in grote getale aanwezig, ook de nodige collega’s staan langs de route tussen Haren en Groningen om ons aan te moedigen. Diverse bandjes zorgen onderweg voor de nodige muzikale afleiding met een stimulerende beat. Geweldig, wat een sfeer weer! Soms zie je voor je een collega in het bekende shirt en dan probeer je deze natuurlijk wel in te halen of in elk geval bij te blijven, met wisselend succes. Maar altijd geef je je maximale kunnen, om kapot over de finish te gaan op de Vismarkt. Daar staan dan ook de collega’s die aan het werk zijn om zo nodig in te grijpen bij calamiteiten. Zij zijn er voor de toeschouwers en de lopers, een klus waarvoor altijd veel animo is, er wordt dan ook altijd geloot wie deze ambulance mag bemannen. Een high five volgt en het in ontvangst nemen van de felbegeerde medaille. Daarna is het de meute volgen en treffen we elkaar uiteindelijk bij Bert, die weer een mooi plekje heeft geregeld voor de kledingauto.

IMG_1226

Ervaringen en eindtijden worden uitgewisseld bij de nazit met versnaperingen, bij Huize Maas dit keer. Alle horeca in de binnenstad wordt overspoeld door lopers van alle bedrijven die meedoen. Voorzien van consumptiebonnen en toegangsbewijzen is dit het domein van ons. Met 160 bedrijven-teams is het overal een drukte van belang, heel gezellig! Iedereen heeft een mooie tijd neergezet, waar de betreffende personen ook tevreden mee zijn, ieder op eigen niveau. En we hebben het ook uitstekend gedaan: 12de plaats, blijkt later uit de uitslagen. Het was weer een erg geslaagde 4 Mijl van Groningen, volgend jaar ongetwijfeld weer!