Home Algemeen Algemeen Het verlammende “not invented here syndrome”. Over locatiebepaling en triage in de...

Het verlammende “not invented here syndrome”. Over locatiebepaling en triage in de meldkamer 112

815
0

Tijdens het het overleg van de vaste commissie voor VWS op 18 februari 2016 kreeg de minister de vraag wanneer de Nederlandse meldkamer 112 in staat zal zijn om snel de locatie van een persoon in nood vast te stellen als iedere seconde telt.

Dit is namelijk al enige jaren een vraag die tot op de dag van vandaag nog niet adequaat is beantwoord door de Nederlandse overheid.
En dat terwijl het wél bekend is dat de politie in het kader van opsporingsactiviteiten, mobiele toestellen zeer nauwkeurig weet te lokaliseren. Desnoods met een zogenaamde spoedtap.

Raar.

Hoe zou dit toch komen?

We zien in het meldkamerdossier in Nederland al jaren van alles fout gaan en de voorgenomen oplossing in de vorm van een landelijke meldkamerorganisatie is door bloedgroepen- en territoriumstrijd tussen witte- , rode- en blauwe kolom, inmiddels uitgesteld.

De op niet- inhoudelijke argumenten of drogredeneringen gebaseerde en dus onoverbrugbare meningsverschillen over de aard van het meldkamer 112 proces ten aanzien van triage (intake), uitgifte en techniek, hebben niet alleen bijgedragen aan het voortijdig stranden van de politiek noodzakelijk geachte nieuwe landelijke meldkamerorganisatie in Nederland doch hebben tevens geleid tot een verlamming in de besluitvorming en uitvoering van essentiële verbeteringen in de organisatie die burgers moet helpen als iedere seconde telt.

De burgers zijn daarmee (soms letterlijk) het slachtoffer geworden van het geruzie, de verkeerde focus, de stammen- en machtstrijd in de Nederlandse meldkamerwereld.

Het tot op de dag van vandaag ontbreken van de mogelijkheid om een 112 beller automatisch te lokaliseren in het land wat zich beschouwt als voortrekker op het gebied van communicatietechnologie en het land wat per hoofd van de bevolking zo ongeveer de meeste taps plaatst in het kader van de opsporing van illegale activiteiten, dat land kan zijn burgers in nood op een onbekende locatie dus niet automatisch vinden.

Schrijver dezes komt al jaren in meldkamers over de hele wereld en is daardoor bekend met de oplossingen die elders worden gebruikt om de positie van mensen in nood automatisch vast te stellen.
Jaren geleden kon men in de meldkamer van Stockholm al tot op 25 meter nauwkeurig de positie van een mobiele beller vaststellen. De Amerikaanse overheid verplicht telefoonbedrijven al jaren om nummer en locatiegegevens automatisch beschikbaar te stellen aan 911 meldkamers en besloot al in 2011 om de nauwkeurigheid van de locatiebepaling van mobiele bellers aan te scherpen tot meters (in 3 dimensies dus x,y en z). Zie dit document .
Ook de European Emergency Number Assosication (EENA) heeft al een aantal jaren geleden duidelijk gemaakt hoe belangrijk automatische lokalisatie in de 112 omgeving is en een aantal duidelijke aanbevelingen gedaan die blijkbaar tot op de dag van vandaag ergens in Den Haag in een bureaulade zijn blijven liggen. Zie dit document .

Kortom, de burger in Nederland staat nog steeds niet centraal bij de broodnodige herinrichting van de meldkamerorganisatie in Nederland en daardoor vallen er jaarlijks onnodig slachtoffers of worden mensen in nood niet tijdig gevonden en dus later dan noodzakelijk geholpen als iedere seconde telt.

Dat leidt inmiddels tot regionale initiatieven die, ondanks het feit dat deze gebruik maken van commercieel verkrijgbare bewezen accurate en goed werkende technologie, niet algemeen worden ingevoerd.
Nee, op diverse plekken in het land worden inmiddels eigen programma’s en apps ontwikkeld of geplagieerd zodat partijen regie denken te kunnen houden over processen die door kundige, al dan niet commerciële, partijen internationaal al lang en vaak veel diepgaander zijn geanalyseerd en van oplossingen zijn voorzien.

De in het Nederlandse meldkamerdossier frequent optredende grondhouding van veel van de zichzelf als expert beschouwende betrokkenen  “not invented here” of “if it is not Dutch, it cannot be much” die voortkomt uit kennisgebrek en kokervisie en  mede gericht is op het veiligstellen van  eigen belangen en processen, leidt daardoor tot stagnatie, verkeerde keuzes en voorspelbare hoge kosten voor de belastingbetaler die vervolgens niet optimaal wordt geholpen.

Er zijn tientallen meldkamersystemen commercieel verkrijgbaar (zie hier ) doch in Nederland gaan we het GMS of NMS zelf bouwen. Of, terwijl zoals al eerder op dit blog werd vermeld, veel internationaal gevalideerde meldkamer uitvraag systemen verkrijgbaar zijn, gaan we  in Nederland zélf een multiprotocol ontwikkelen tegen voorspelbare hogere kosten en voorspelbare lagere kwaliteit (want geen gebruikmaking van de macht van het getal en kennisdeling bij internationale samenwerking)
En we gaan nu dus ook nog op diverse plekken het falende overheidsbeleid oplossen door zelf systemen en apps te gaan bouwen om melders in nood te kunnen lokaliseren.

Nederland op zijn smalst en de burger betaalt de rekening (letterlijk en figuurlijk).

Het is natuurlijk prima dat de 2e Kamerleden opnieuw aandacht vragen voor deze problematiek ( zie hier )doch dit is tegelijkertijd het droevige bewijs dat het nog steeds op deze postzegel aan de Noordzee niet is doorgedrongen dat de wereld om ons heen inmiddels problemen heeft opgelost die in de Nederlandse meldkamers nog steeds bestaan en daarmee de effectiviteit van het meldkamer 112 proces in Nederland nog steeds suboptimaal maken.

Voor 0,01 Euro per inwoner per jaar in een regio van 800.000 inwoners is het lokalisatie probleem op te lossen (link ) en voor minder dan 0,1 Euro per inwoner per jaar is in dezelfde regio een internationaal gevalideerd telefonisch multitriage systeem beschikbaar ( link ) .

Het wordt tijd om vanuit de inhoud naar de Nederlandse meldkamerorganisatie te kijken en datgene te gaan doen waar het om gaat in de meldkamer 112: snel weten waar het probleem zich afspeelt en dat probleem snel en op gestandaardiseerde wijze in kaart brengen om daarna de juiste hulpverlening ter plekke te sturen. En daarbij dan ook nog eens belastinggelden te besparen.

De burger moet nu eens écht centraal worden gesteld. Of gaan we weer zelf dure vierkante wielen uitvinden en nog jaren steggelen over wie wat mag doen in de meldkamer 112?

Waar wacht de politiek nog op?

Jan de Nooij

Disclaimer: Dit opinie artikel bevat mijn persoonlijke mening en visie. Ik heb geen enkel financieel belang bij de genoemde internationaal gebruikte systemen. Ik weet wél dat het in Nederland zo veel beter kan als het gaat om de omvorming van de bestaande versnipperde meldkamers naar een strak georganiseerd, Public Safety Answering Point (PSAP). Zie ook: deze uitleg van PSAP )