Home Algemeen Algemeen Falck en ambulancezorg. Een kennismaking.

Falck en ambulancezorg. Een kennismaking.

2441
0

Al eerder dit jaar hebben we via ons portal aandacht besteed aan Falck. Falck een Deense multinational met ambulancezorg actief in meer dan 20 landen. Afgelopen week stond er in de Volkskrant een interview met topman Peter van der Pols.

Toen we het interview hadden gelezen bekroop ons als redactie van ambulanceblog het gevoel dat er in onze ogen best over een aantal onderwerpen doorgevraagd had kunnen worden. We hebben toen Falck benaderd en gevraagd of ze duidelijkheid wilden geven op onze vragen. Dat gezegd hebbende was het voor ons als redactie best lastig om vragen te formuleren waarop zich de antwoorden niet laten lezen als een advertentie of reclame. We hebben voor deze opzet gekozen omdat wij de door ons gewenste verdieping op het interview in de Volkskrant wilden bewerkstelligen. Kortom wij willen meer weten van Falck.

Op enkele vragen kan Falck bij monde van topman Peter van der Pols geen antwoord geven om strategische redenen, dit respecteren we, maar op de overige vragen; zoals hieronder zichtbaar wordt er uitgebreid antwoord gegeven.

Er wordt in het interview geschetst dat de Nederlandse praktijk niet voldoet aan de Europese regels, welke regels zijn dit en waar baseren jullie dat op?

Met de invoering van de Tijdelijke Wet Ambulancezorg is er gekozen voor onderhandse gunning aan de reeds zittende partijen. Een begrijpelijke keuze gezien de omstandigheden in die tijd. We weten nu al dat er een nieuwe permanente wet aan zit te komen per 1 januari 2018. In die wet moet ook gekeken worden naar de wijze van vergunningverlening. Opnieuw onderhands gunnen zou in strijd zijn met de aanbestedingsregels (een belangrijk deel van de ambulancezorg wordt in Nederland immers uitgevoerd door publieke partijen). Relevant hierbij is dat in 2014 een nieuwe Europese richtlijn voor aanbesteding en concessie is vastgesteld die in april 2016 geïmplementeerd moet zijn in alle EU lidstaten. In deze richtlijn is ambulancezorg expliciet benoemd als niet uitgezonderd van de aanbestedingsplicht.

In het interview staat dat er wordt gekeken naar samenwerking, op welke manier wordt in eerste instantie de samenwerking gezocht?

Wij geloven in het versterken van elkaars krachten. Door met elkaar samen te werken, ben je mogelijk in staat om een beter en krachtiger product neer te zetten. In de situatie van de ambulancezorg kun je denken aan een samenwerking op het gebied van kwaliteit van zorg, efficiëntere planningstools, innovaties uit het buitenland benutten, etc. Wij zijn ons op dit moment serieus aan het oriënteren hoe wij het beste een rol kunnen gaan spelen in de Nederlandse ambulancesector. Hierbij wordt geen enkele vorm van samenwerking uitgesloten.

Stel jullie hebben 20% van de Nederlandse ambulancezorg in handen, zoals jullie zelf als target stellen. Zijn jullie een complementaire organisatie en zullen trainingen, scholing enz allemaal intern worden verzorgd? Ligt daar ook de kracht van jullie organisatie?

Wij hebben een visie over een verdere verbetering van de ambulancezorg. Nederland is één van de weinige landen in de wereld waar we werken met gespecialiseerde verpleegkundigen, protocollen en een functionele zelfstandige bevoegdheid. Daar is Nederland uniek in en er liggen kansen om de professionaliteit en kennis van medewerkers nog beter te benutten en daarmee de kwaliteit van zorg te verbeteren.

Wij zijn in staat om volledig self supported te opereren, maar wij geloven in de kracht van samenwerking. Ons belangrijkste doel is het continue verbeteren van de zorg voor de patiënt. Dat heeft te maken met de missie van onze organisatie. Het meerderheid van de aandelen van Falck is in handen van de Lundbeck Foundation, een Deense stichting die onderzoek doet naar mogelijkheden om de gezondheid en het welzijn van mensen te verbeteren.

Daarnaast hebben wij in veel landen eigen opleidingsinstituten voor het opleiden en trainen van ambulancemedewerkers. Deze opleidingsinstituten werken met elkaar samen in een internationale Falck Ambulance Academy netwerk. Onderdeel van dit netwerk is ook de Falck Foundation waarin wetenschappelijk onderzoek wordt ondersteund om de kwaliteit van de ambulancezorg te verbeteren. Zowel op het gebied van opleidingen als op het gebied van onderzoek werken we samen met andere partijen.

Een goed voorbeeld in Nederland van de samenwerking tussen twee partijen waar we twee specifieke krachten gebundeld hebben voor een hoogwaardige training is de SAVER training. Hier werken wij samen met de Academie voor Ambulancezorg in een scholingsprogramma voor ambulancehulpverleners in Nederland. Wij zouden in Nederland onze eigen opleidingen volledig kunnen verzorgen, maar dat is geen doel op zich. Samenwerken met andere partijen zoals academische ziekenhuizen en de Academie voor Ambulancezorg lijkt op dit moment effectiever. Dit zijn wij momenteel aan het onderzoeken.

In het interview wordt gesproken over internationale ervaringen, maar hebben jullie ervaring met een ambulancesysteem vergelijkbaar met het Nederlandse systeem?

Wij zijn in 1906 begonnen als brandweer- en ambulancedienst. Inmiddels zijn we actief in 46 landen. In meer dan 20 landen zijn wij verantwoordelijk voor de ambulancezorg en de inzet van bijvoorbeeld traumahelikopters. In elk land is de uitvoering van onze ambulancezorg aangepast aan het betreffende systeem, nationale wetgeving en lokale regels. Als we de verschillende systemen naast elkaar leggen, zijn de ambulancesystemen in Zweden en Finland (op bepaalde aspecten) goed vergelijkbaar met die in Nederland. Ook daar werken we met verpleegkundigen op de ambulance die werken op basis van protocollen en functionele zelfstandige bevoegdheid.

De structuur van de ambulancezorg verschilt van land tot land. Goede ambulancezorg vereist maatwerk en dat betekend dat we niet een model van een bepaald land zomaar één-op-één kunnen kopiëren naar Nederland. Nederland kan echter wel veel van de ervaringen uit andere landen leren. Het is dus de kunst om de beste praktijken uit andere landen in te zetten om de ambulancezorg in Nederland verder te verbeteren.

Een goed voorbeeld is hierbij het meten van de kwaliteit van de zorg die aan de patiënt worden geleverd. In Nederland wordt eigenlijk alleen naar aanrijdtijden gekeken. Hoewel ambulancemedewerkers veel gegevens moeten bijhouden, wordt de kwaliteit van de geboden ambulancezorg niet structureel gemeten (let op: dit betekend natuurlijk niet dat geen enkele RAV aan kwaliteitsmeting doet, maar er zijn geen landelijke kwaliteitscriteria die worden gebruikt om daadwerkelijk te sturen op het verbeteren van de kwaliteit van zorg). Wij zijn van mening dat het invoeren van kwaliteitscriteria de zorg voor de patiënt in Nederland verder aantoonbaar kan verbeteren. Hierbij kijken we nauwlettend naar de resultaten van het wetenschappelijk onderzoeksprogramma in Engeland dat de NHS in samenwerking met universiteiten uitvoert.

Overigens kunnen ook andere landen weer veel leren van de Nederlandse situatie. Ons systeem van landelijke protocollen is uiterst krachtig en ook ons uitvoeringsmodel met een ambulanceverpleegkundige en een speciaal opgeleide ambulancechauffeur is uniek.

Jullie willen gaan prikkelen; welke prikkels zijn nodig om het huidige systeem te verbeteren, betreffen dit dan prikkels buiten de directe zorg, of prikkels om de ambulancezorg te optimaliseren?

We zien in Nederland grote verschillen tussen de prestaties van de verschillende RAV-en. Er zijn regio’s waar men heel ver is met innovatieve ontwikkelingen, vakbekwaamheid van medewerkers en het meten van de kwaliteit van zorg. Er zijn echter ook regio’s die de kwaliteit van hun dienstverlening laten afhangen van de behaalde aanrijtijden.

Ambulancezorg is een noodzakelijke dienstverlening, waarbij je het verschil kunt maken tussen leven en dood. Dan zul je moeten blijven investeren in (meetbare) kwaliteit van zorg, vakbekwaamheid van je medewerkers maar ook de motivatie en inzetbaarheid van medewerkers.

Het huidige systeem waarin bestaande partijen door de minister zonder enige vorm van aanbesteding zijn aangewezen, leidt eigenlijk nu tot een soort monopolie per regio waarin ambulanceorganisaties amper gestimuleerd worden om verder te verbeteren. Dit bedoelen wij als wij spreken over het “ontbreken van prikkels”.

Wij zijn van mening dat in elke regio de partij die de ambulancezorg levert regelmatig (bijvoorbeeld elke 5 tot 7 jaar) opnieuw ter discussie zou moeten worden gesteld. Dit kan bijvoorbeeld door middel van een gestructureerd aanbestedingsproces waarin met nadruk ook gekeken wordt naar de kwaliteit van de geleverde ambulancezorg. Dergelijke vormen van aanbestedingen zijn al in veel Europese landen gebruikelijk. Zweden voerde een dergelijk systeem bijvoorbeeld al in 1992 in. Sindsdien hebben veel Europese landen besloten om stapsgewijs de ambulancezorg open te stellen. Medio 2015 worden Europese aanbestedingen in de ambulancezorg toegepast in Engeland, Denemarken, Spanje, Finland, Zweden, Polen, Italië en in bepaalde deelstaten van Duitsland.

Falck doet uit naam van Peter van der Pols uitspraken over een dreigend personeelstekort, hoe willen jullie het verschil maken met bijvoorbeeld de zittende organisaties?

Het is voor ambulancediensten steeds moeilijker om aan goede medewerkers te komen. Door de toenemende vergrijzing (meer vraag naar zorg) en pensionering van een grote groep zorgverleners, zal dit tekort alleen maar toenemen. Zeker gespecialiseerde verpleegkundigen zijn op dit moment een schaars goed. De beloning en de arbeidsvoorwaarden van ambulancemedewerkers lopen echter nog steeds achter op die van ziekenhuiszorg. Het “tumultueuze stukje” over een dreigend personeelstekort verwijst naar het opiniestuk dat wij hebben ingediend bij het ministerie.

Wij hebben in een opiniestuk richting het ministerie van WVS erop aangedrongen om de (primaire en secundaire) arbeidsvoorwaarden voor ambulancemedewerkers meer in lijn te brengen met die van de ziekenhuiszorg. Falck heeft in andere landen gezien dat wanneer deze arbeidsvoorwaarden uit de pas lopen, dit op termijn leidt tot een tekort aan ambulancemedewerkers. Als dit tekort er eenmaal is, dan is het te laat. Het duurt immers lang om nieuwe vakbekwame medewerkers op te leiden. Sinds 2013 waarschuwt de Organisatie voor Europese samenwerking en ontwikkeling (OECD) al voor een dreigend tekort aan (specialistisch) verpleegkundigen. Nu schakelen is dus belangrijk om straks problemen te voorkomen.

Goede ambulancezorg staat of valt met de inzet van goed opgeleide en gemotiveerde medewerkers. Bij ons wordt daarom erg veel aandacht besteedt aan het welzijn van de medewerkers. Dit gebeurt bijvoorbeeld door flexibele roosters, (bij)scholingsmogelijkheden, een zorgvuldig ouderenbeleid en goede arbeidsomstandigheden aan te bieden aan onze professionals. Dit leidt tot gemotiveerde medewerkers die zich gewaardeerd voelen en zeer loyaal zijn aan hun organisatie en actief meedenken om de zorg voor de patiënt continue te verbeteren. De cijfers laten zien dat dit effect heeft. Onze organisatie groeit al jaren gestaag en kent een zeer laag ziekteverzuim en verloop. Bij ons zijn mensen soms al gedurende meerdere generaties werkzaam in het bedrijf.

Het is duidelijk dat Falck vanaf 2018 binnen het Nederlandse ambulancestelsel best eens feit zou kunnen zijn, maar wat merken de medewerkers van een RAV die door Falck wordt overgenomen ? Iets wat natuurlijk bij de beleving van de nieuwe wet behoorlijk wat impact kan hebben. Hoe wordt er omgegaan met bijvoorbeeld direct uitvoerend personeel en ondersteunend personeel?

Wij hebben ideeën over verbetering van de ambulancezorg in directe relatie tot medewerkerstevredenheid, kwaliteit van zorg en optimalisatie van processen. De specifieke kennis van een regio, ligt bij de mensen die daar reeds werken. Die kennis willen wij graag benutten en inzetten. Bij de meeste aanbestedingsprocedures zijn ook eisen opgenomen m.b.t. overname van zittend personeel. Dit zal in de ambulancesector niet anders zijn.

 

De redactie van Ambulanceblog wil Falck graag bedanken voor de openheid en de manier van communiceren.
Bij deze.

 

Vorig artikelArbocatalogus? RI&E? Wat heb je daar aan?
Volgend artikelBoekentip: De mensen van 1-1-2
Redactie
Het algemene redactie account van Ambulanceblog. De redactie van Ambulanceblog streeft een open communicatieplatform na die significant bijdraagt aan kwalitatief uitstekende ambulancezorg. Ambulanceblog heeft contacten binnen Ambulancezorg Nederland (AZN), V&VN en vrijwel bij alle RAV’en van Nederland. Toch opereert Ambulanceblog geheel zelfstandig en bewaken wij de transparantie van berichtgeving zonder daarin gehinderd te worden door belangen van derden. Ambulanceblog is een openbaar podium voor alle ambulancemedewerkers en -werkgevers.