Home Algemeen Algemeen Extra aandacht bij hoge temperaturen voor patiënt en medewerker

Extra aandacht bij hoge temperaturen voor patiënt en medewerker

1170
0

Werken bij hoge temperaturen of met hete producten kan leiden tot minder goede prestaties of schade aan de gezondheid. Daarom is het erg belangrijk te beoordelen wat de warmte-risico’s zijn op een werkplek.

Maar ook bij onze patiënten moeten we rekening houden met specifieke zaken die herleidbaar kunnen zijn aan hoge temperaturen.

Warmtestuwing en uitdroging

Werken in een warme omgeving kan leiden tot een verstoring in de warmtebalans van mensen. Wordt er meer warmte geproduceerd dan afgevoerd dan is er sprake van warmteopslag of ‘warmtestuwing’. Warmtestuwing is niet uitsluitend afhankelijk van de omgevingstemperatuur maar kan ook optreden als het dragen van thermisch isolerende kleding noodzakelijk is.

Een aparte vorm van belasting treedt op bij het werken bij warmtestraling, bijvoorbeeld als gevolg van vloeibaar metaal of vloeibaar glas of bij het werken in direct zonlicht. Werken met warme producten kan leiden tot uitdroging van de huid en zelfs tot het verbranden van de huid.

Prestaties en concentratie

Tijdens het werken bij een hoge temperatuur zorgt het lichaam voor een betere doorbloeding van de huid om zodoende af te koelen. Daardoor ga je zweten. Opgewarmde spieren kunnen bij warmte oververhit raken, waardoor hun effectiviteit afneemt. Ook het concentratievermogen zal bij langdurige blootstelling aan warmte (vanaf een uur) verminderen. Dit kan dus leiden tot een grotere kans op ongevallen.

Kwetsbare groepen

Naar schatting wordt in 12% van alle bedrijven gewerkt onder warme omstandigheden. Zowel in de landbouw, bouwnijverheid en industrie als in de dienstverlening. Over het algemeen hebben vrouwen meer last van de warmte dan mannen. Maar voor de volgende werknemers kunnen warme omstandigheden echt schadelijk zijn:

  • zwangere werknemers;
  • werknemers met een slechte conditie;
  • werknemers met een extreem laag gewicht (minder dan 50 kg);
  • werknemers met een hoog vetgehalte;
  • werknemers met hart- en vaatziekten;
  • werknemers die geneesmiddelen gebruiken.

Patiënten

Binnen het LPA 8.1 kennen we het protocol 7.6 die specifiek op hyperthemie in gaat.

Hitteuitputting/hittekrampen laat zich het beste behandelen door naar een koelere omgeving te gaan, bijvoorbeeld de ambulance, kleding los te maken en te verwijderen en het drinken van isotone vloeistoffen.

Een isotone drank bevat (algemeen aangenomen) tussen de 4 en 8 g suiker (koolhydraten) per 100ml en heeft ongeveer eenzelfde osmotische druk als het lichaamsvocht. Een isotone drank wordt ongeveer even snel door het lichaam opgenomen als water. 

Zien we een hitteberoerte, dan gaan we snel ontkleden en snel koelen met water en/of icepacks.

Voor beiden geldt een behandeling met Ringerlactaat zonodig herhalen op geleide van het resultaat.

Hitte- of warmtegerelateerde aandoeningen in oplopende ernst

  • Hittekrampen: pijnlijke spierkrampen en spasmen als gevolg van een combinatie van
    (erge) warmte, langdurige inspanning, hevig transpireren en veel drinken van water.
    Het beeld ontstaat doordat verloren zouten (transpiratie) niet worden aangevuld.
  • Hitte-uitputting (meest voorkomend): verlies van vocht (dehydratie) tgv hitte, wat een verminderd bloedvolume geeft. Er kan ook zoutdepletie bestaan. Cave collaps.
    Klachten zijn: malaise, duizeligheid, zwakte, vermoeidheid, hoofdpijn, wazig zien,
    spierpijn, misselijkheid en/of braken. De patiënt transpireert fors. De
    lichaamstemperatuur is normaal of hoog, maar niet hoger dan 40 °C. Er kan
    tachycardie bestaan en (orthostatische) hypotensie.
  • Hitteberoerte of zonnesteek (de ernstigste vorm): hyperthermie tgv hitte,
    geassocieerd met een systemische inflammatoire respons (SIRS) welke leidt tot een
    syndroom van multiorgaan dysfunctie, waarbij de encefalopathie op de voorgrond
    staat. De lichaamstemperatuur is per definitie hoger dan 40 °C.
    De patiënt kan verward en gedesoriënteerd zijn, een insult krijgen of in coma raken.
    De huid is vaak erg warm en rood en transpiratie is afwezig.
    De aandoening is ernstig, leidt regelmatig tot nierfalen en stollingsproblemen en bij
    herstel blijven vaak neurologische klachten (van cognitieve stoornissen tot ataxie)
    bestaan. Slechte prognostische tekenen zijn: een temperatuur boven de 42 °C,
    cardiovasculaire complicaties en een comaduur van langer dan 8 uur.

Hoge temperaturen vormen een extra belasting voor het hart. Het hart moet harder werken om de lichaamstemperatuur op 37 °C te houden. Bij warm weer wordt het bloed bovendien iets stroperiger. Dit komt doordat het lichaam extra vocht verliest door transpireren. Zeker als iemand zich extra inspant en te weinig drinkt. In de warmte heeft het hart extra last van overgewicht, (te) zoute voeding  en overmatig gebruik van alcohol.

Specifieke maatregelen bij (extreme) hitte

  • Zorg dat de airco in het voor en achtercompartiment is ingeschakeld bij aanvang rit
  • Temperatuur airco bij voorkeur instellen tussen 8-10 graden lager dan de buiten temperatuur.
  • Airco bij voorkeur ook op benen en voeten richten in cabine (voorzijde), door hoge opname temperatuur benen en voeten door kleding en schoeisel
  • Zorg voor (gekoeld) water en isotone drank aan boord van de ambulance, voor patiënt en bemanning.
  • Zorg voor een plantenspuit (verkoeling door waternevel) aan boord van de ambulance
  • Bij voorkeur icepacks aan boord van de ambulance
  • Gebruik eventueel warme regulerende onderkleding (zweetshirt).

bronnen: arboportaal.nl, LPA 8.1 (ambulancezorg.nl) en hartstichting.nl