Home Algemeen Algemeen Eén van de medewerkers van de zorgambulance sprak mij in de garage...

Eén van de medewerkers van de zorgambulance sprak mij in de garage aan

3214
0

Ik was op onze hoofdvestiging toen ik de remise van de ambulances in  kwam lopen en een van de verpleegkundigen van de zorgambulance naar mij toe kwam.  “Meneer Diets mag ik u wat vragen, heeft u even tijd?”  Ondanks dat ik al meerdere keren had aangegeven dat ze mij geen meneer hoeft te noemen, bleef ze dit keurig volhouden. Ik noem haar in dit artikel even “zuster G”.  Zuster G. werkt al ruim 5 jaar met zeer veel plezier en motivatie op de zorgambulance. Hiervoor had ze ruime ervaring op de afdeling cardiologie van een algemeen ziekenhuis opgedaan. Ik nodigde haar uit om even mee te lopen naar een rustige kamer waar we konden praten. Eenmaal in een van de kantoorruimtes aangekomen, begon ze haar vraag aan mij te stellen. “Meneer Diets, ik werk nu al een aantal jaren met veel plezier op de zorgambulance, maar ik voel dat ik meer in mijn mars heb. Ik wil graag  doorstromen naar de opleiding tot ambulanceverpleegkundige, kan dat?”  Ik vroeg haar naar de opleidingen die zij had gevolgd, waarop zijn antwoordde: “Ik heb de opleiding tot verpleegkundige niveau 4 gedaan en verschillende bijscholingen cardiologie gevolgd in het ziekenhuis, maar ik heb geen verpleegkundige vervolg opleiding afgerond”.  Ik vertelde wat de instroomeisen zijn om deel te nemen aan de opleiding tot ambulanceverpleegkundige, en dat dit, met haar vooropleiding, alsnog niet tot de mogelijkheid behoort. Wel zijn er verschillende opties om te kijken of ook niet-gespecialiseerde verpleegkundigen kunnen doorstromen naar de opleiding ambulanceverpleegkundige. Maar dit is nog zeer prematuur. Er zit niets anders op dan een specialistische vervolgopleiding te gaan volgen.” Oké, dan ga ik bekijken of dat voor mij haalbaar is, maar ik wil het zo graag. Ik heb ook nog een gezin hè, begrijpt u. “

Dit speelde ruim een jaar geleden af. Op een gegeven moment belde zij mij op: “Heeft u even tijd voor mij ik heb u advies nodig”. Ik maakte met haar een afspraak, en zij kwam met het volgende verhaal. “Na uw advies heb ik bij verschillende ziekenhuizen gesolliciteerd voor de opleiding tot SEH verpleegkundige en nu ben ik uitgenodigd. Iets wat ik eigenlijk niet meer had verwacht, omdat ze allemaal afgestudeerde HBO verpleegkundigen vragen voor een specialistische vervolgopleiding. Ik mag op gesprek komen voor de opleiding in september”. Ik feliciteerde haar en wenste haar veel sterkte met deze sollicitatie. “Ik wilde u dat toch even komen vertellen, maar vind het wel spannend”. Ik zei dat ze zich zelf moest blijven en haar motivatie rustig moest uitleggen. Ik was eigenlijk zo trots op deze medewerker, dat ik haar aanbood een aanbevelingsbrief te schrijven.

Ze glunderde. “Oh als u dat wilt doen, helemaal te gek!” Ik hoopte dat dit zou kunnen helpen om aangenomen te worden. Die avond schreef ik een aanbevelingsbrief voor zuster G. De week ging voorbij en het gesprek had inmiddels plaatsgevonden, toen ze mij belde. “Meneer Diets, het was een goed gesprek, ik heb er een goed gevoel aan over gehouden. Ben alleen erg benieuwd, ik was de enige met niveau 4 opleiding de anderen waren allemaal net afgestuurde HBO verpleegkundige zonder ervaring. En de eis was, HBOV! Volgende week krijg ik uitslag”. Ik zei dat ze dit gewoon nu even moet afwachten. Ze had gedaan wat ze kon, en meer kon ze niet doen.

Dagen gingen voorbij, maar na een week had ze nog niets vernomen en haar spanning nam toe, wat ik merkte toen ze mij belde. “Wat moet ik nu doen, zal ik bellen?” Ik adviseerde haar dit niet te doen en gewoon af te wachten.

Het was  op vrijdagmiddag, ik was op kantoor toen ze belde: “Meneer Diets bent u op kantoor en kan ik even bij u langs komen?” Natuurlijk zei ik. Ze kwam mijn kantoor binnen, met een glimlach en een fles wijn. “Ik ben aangenomen meneer Diets!. Ik sprong op vanuit mijn bureau, gaf haar drie dikke zoenen en zei “Meid geweldig van harte proficiat!!”

Een uitzonderlijke prestatie van zuster G. mede dankzij haar enorme wilskracht, motivatie en doorzettingsvermogen. Zeker gelet op het document toekomstbestendige beroepen in de gezondheidszorg waarin heel duidelijkheid het verschil in opleidingsniveaus worden aangeven en dat men alleen nog maar vanuit een HBO verpleegkunde zich kan specialiseren. Veel ziekenhuizen en opleidingsinstellingen nemen daarom alleen nog maar HBO verpleegkundigen aan voor een verpleegkundige vervolgopleiding. Zuster G heeft zich als een parel, door haar motivatie, kunnen onderscheiden om vanuit haar verpleegkundige niveau 4 nog in aanmerking te komen voor deze vervolgopleiding. Het ziekenhuis heeft het vertrouwen in zuster G. genomen en wil haar een kans geven zich verder te ontwikkelen als SEH verpleegkundige.

En hier naar zijn wij nu naar op zoek. De parels onder onze collega’s. Enthousiast, positief, gedreven, gemotiveerd met een enorm doorzetting vermogen. Zuster G. rechtvaardigt dan ook deze opleidingsplaats. Geweldig!

Voorlopig gaat zuster G. haar opleiding volgen tot SEH verpleegkundige en ervaring opdoen binnen het domein verpleegkundige acute zorg.

Ik wens zuster G.  veel werkvreugde in haar nieuwe werkomgeving en opleiding, maar vooral ook een geweldige toekomst. Wie weet zien we zuster G nog een keer terug in onze organisatie.