Home Algemeen Algemeen De TWAZ en de BMH, verbetering of niet ?

De TWAZ en de BMH, verbetering of niet ?

2365
9

Wat alle discussie over de TWAZ en de BMH ons wel leren is dat er geen 1 ideale vooropleiding is voor het vak van ambulanceverpleegkundige( AVP) en dat de BMH-opleiding waarschijnlijk ook niet de meest ideale opleiding is voor de functie van BMH ambulancezorgprofessional (AZP) .

De HBO- V was in mijn tijd ook niet de door buitenstaanders meest geliefde opleiding tot verpleegkundige;  de HBO-V ers zouden 2 linkerhanden bezitten en al helemaal niet geschikt zijn voor het algemeen ziekenhuis, de acute zorg, laat staan de ambulance…

Dat naast een goede (voor)opleiding karaktereigenschappen en leertrajecten en mogelijkheden een belangrijk rol spelen is wel duidelijk. Het komt niemand aanwaaien, het is een beroep dat een behoorlijk afvalpercentage tijdens de AVP opleiding kent. Daarbij is er ook een lastige toegang voor kandidaten en een al jaren dalende instroom vanwege de voor & nadelen (arbeidsvoorwaarden & arbeidsomstandigheden) van ons beroep.

Het is eeuwig zonde dat het initiatief van zo’n 8 jaren geleden om een HBO acute zorg opleiding te starten voor beroepen in IC, CU Anesthesie en Ambulancezorg een te vroege dood gestorven is. De acute zorg verdient beter. AVP-en laten zich tegen elkaar uitspelen, mede door de eigen gevolgde verschillende trajecten. Een aantal BMH opleiders vanuit de ambulancezorg is erg enthousiast, waarschijnlijk mede door de minder positieve ervaringen in hun eigen traject en die van collega’s/AVP studenten. Veel daarvan lijken hun verpleegkundige roots vergeten te zijn en in te ruilen voor het medische domein. Als verpleegkunde alleen iets was van social skills dan zou het maar een magere vooropleiding zijn voor ons vak.

Maar dat ons beroep en de acute zorg zich met steeds snellere vaart ontwikkelt en nieuwe inzichten door onderzoek geïmplementeerd worden is evident. En hiervoor moet bestaande kennis worden gemobiliseerd en nieuwe kennis en vaardigheden worden opgedaan.

De ambulancezorg is een van de laatste verpleegkundige branches waarin men pas sinds een kort decennium bezig is gaan houden met doen van praktisch onderzoek en het implementeren van resultaten in de zorg.

Deze HBO & academische vaardigheden werden nooit zo gewaardeerd binnen het ambulancevak, de praktijk en de  opgedane ervaring van de groep was te veel leidend.

Als we eerlijk zijn lopen we als ambulancezorg al een tijdje achter de muziek aan.

Zeker als we vergelijken met een buurland zoals Groot Brittannië.

Ontwikkelingen in het buitenland gaan vaak een stuk sneller, mede omdat men niet zo enorm belast is met de naweeën van het verdeelde systeem van particulier & gemeentelijke ambulancediensten in tientallen regio’s die moesten leren samenwerken in een RAV.

Het is tijd om de huidige ambulancezorg, zorgfuncties en opleidingen eens goed tegen het licht gaan houden. En dat we gaan bedenken hoe we die huidige functies en nieuwe (te ontwikkelen) zorgfuncties in een verbeterd evidence based gedifferentieerd ambulancezorgsysteem gaan onderbrengen dat adequaat toegerust is voor de zorgvragen in het komend decennium. Ook qua carrièreperspectief is er ook heel wat te winnen. Voor bijvoorbeeld de ambulancechauffeur die verder opgeleid wil worden in de acute zorg. Wie weet er nu niet een paar ACH collega’s die geschikt zouden zijn om de BMH te gaan volgen, al dan niet in deeltijd?

Ik denk dat een nieuw functiegebouw in de ambulancezorg onontkoombaar is door de zorgdifferentiatie. De zorgvragen zijn & worden steeds complexer evenals de te leveren (technische) medische en verpleegkundige zorg. Verbreden van de opleiding tot AVP door het opleiden van de AVP in verpleegkundig & medisch domein is een noodzaak. De huidige AVP opleiding aan de Ambulance Academie biedt een startkwalificatie als beginnende AVP beroepsbeoefenaar.

Het leidt niet op tot een ervaren AVP, dat is men pas na een aantal (3-5) jaren door het volgen van nascholingen zoals PHTLS, AMLS, exposure in de praktijk etc. Scholingen die eigenlijk gewoon al in de AVP opleidingen opgenomen zouden moeten zijn maar nu financieel nog onhaalbaar is voor de werkgevers.

Niveau 4 (MBO) verpleegkundigen zullen, zo is nu reeds het geval door beleid van de ziekenhuizen,  in de nabije toekomst niet als regie verpleegkundige/hoogste deskundigheidsniveau kunnen functioneren op een verpleegafdeling.

Daarmee vergelijkbaar is de situatie in de ambulancezorg; complexere zorg vraagt om hogere opleiding. Daar is niets mis mee maar dan zal er wel op redelijke termijn hiermee moeten worden aangevangen.

Een transitie naar een gedifferentieerd ambulancezorgsysteem waarin hogere zorgniveaus dan nu zullen acteren wordt onontkoombaar. De BMH is hier mijns inziens een katalysator voor.

Als we even naar de UK kijken dan zien we een aantal niveaus van ambulancezorg die ook voor Nederland model kunnen staan:

  • Laagcomplex: niveau 3-4  (MBO)
  • Middencomplex: niveau 5 (HBO)
  • Hoogcomplex: niveau 6 (HBO+)
  • Zeer hoogcomplex: niveau 7 HBO Master niveau

De AVP van de toekomst zal een HBO-opgeleide AVP moeten zijn, net zoals in bijvoorbeeld de UK waar de paramedic via de universiteiten in 4 jaren op HBO-niveau (niveau 5) wordt opgeleid in een BOL of BBL-systeem.

De HBO-Verpleegkundige zal dan bijvoorbeeld met een HBO Acute Zorg uitstroomvariant ambulanceverpleegkundige in 2 a 3 jaren opgeleid kunnen worden tot HBO AVP.

Stapelen van bijvoorbeeld BMH na het volgen van de HBO-V is ook een route zoals die nu nog wel wordt gevolgd, maar dan is men 8 jaren verder en deze wordt niet volledig vergoed.

De BMH opgeleide zorgprofessional (niveau 5) zal met aanvullende praktijkopleiding  op hetzelfde niveau als een HBO opgeleide AVP kunnen functioneren.

Beide functies kunnen doorstromen naar Advanced Paramedic niveau (6)

Een samengaan van BMH en specialistische vervolgopleidingen in Hogescholen voor de acute zorg is een optie.

Een gespecialiseerde/senior AVP zal op Advanced Paramedic niveau (6) kunnen gaan functioneren, de VS en PA zullen op het Consultant Paramedic niveau (niveau 7) .

De tijd van diverse MBO en HBO routes naar de huidige AVP functie is nu wel zo’n beetje voorbij door de dalende instroom en de lacunes die in die routes zitten.

Out of the box denken is in, laten we dat nu ook eens doen in de ambulancezorg. Niet alleen kijken naar de remmende factoren maar juist naar een wenselijk doel, een die verder reikt dan onze huidige horizon.

Resten nog wel de financiële middelen en de wil en visie van de ambulancediensten / RAV-en, hogescholen en de overheid om haast te maken met het ontwikkelen van een lange termijnvisie op de opleidingen die nodig zijn voor de ambulancezorg.

Nu reeds is het lastig om als AVP een opleidingsplaats als PA of VS te vinden omdat er niet veel RAV-en zijn die deze medewerkers tijdelijk voor een deel willen missen.

De gele bussen moeten immers blijven rijden is het adagium al decennia.

Maar de kosten gaan voor de baat uit, investeren in medewerkers zal zich uiteindelijk uitbetalen in betere opleiding en zorg.

Op www.ambulancezorg.nl staat het volgende vermeld;

Gewijzigd wetsvoorstel Tijdelijke wet ambulancezorg

Op 30 mei jl. heeft de Tweede Kamer het voorstel tot verlenging en wijziging van de Tijdelijke wet ambulancezorg inclusief enkele amendementen en een motie aanvaard. In het amendement Gerbrands (Tweede Kamer, 34 623, nr. 12) wordt naast de term “ambulancezorgprofessional” de term “ambulanceverpleegkundige” gehandhaafd en wordt gesteld dat in spoedeisende gevallen de hulp wordt verleend door een ambulanceverpleegkundige. In de toelichting bij het amendement staat dat bij spoedeisende ambulancezorg er minimaal een BIG-geregistreerde ambulanceverpleegkundige aanwezig dient te zijn. Er heerste enige onduidelijkheid over de interpretatie van dit amendement. Bijgaande brief van de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport geeft helderheid hierover. Het amendement is niet bedoeld is om een belemmering op te werpen voor pilots met de Bachelor Medische Hulpverlener, Physcian Assistant en de basisarts in de ambulancezorg.

Dit laat zien dat de meningen en de interpretatie van het huidige en voorgenomen beleid nog niet volledig duidelijk zijn. Zo te lezen is minimaal de huidige AVP vereist bij een spoedeisende patiënt. Maar de minister stelt de AVP als minimum bij een spoedpatient, een andere zorgverlener die ook het assessment AVP heeft behaald, zoals een BMH of een PA/VS mag van de minister ook de ambulancezorg leveren. Het wachten is op de eerste diëtiste die na de PA het ambulance assessment heeft behaald.

Spoedeisende zorg is zoals we weten verdeeld in niveaus van complexiteit. Niet iedere spoed patiënt heeft een AVP ter plaatse nodig. Een middencomplexe spoedpatiënt zoals bijvoorbeeld een patiënt met een fractuur kan met een niveau 4 of 5 medewerker volstaan. En transport door een niveau 3 of 4 medewerker nadat er specialistische zorg op hoger niveau is verleend door een AVP op niveau 5 of hoger is ook mogelijk indien er geen gevaar is voor instabiliteit.

Tussen aanvaardbaar en wenselijk zitten de woorden kosten, beschikbaarheid en efficiëntie. Een spanningsveld dat lastig te beïnvloeden en te managen is in de dagelijkse praktijk.

Laten we leren van de geschiedenis en niet vervallen in het opnieuw maken van fouten, onhaalbare compromissen en het niet verder kijken dan onze carrière lang is.

De patiënten van de toekomst hebben belang bij adequate gedifferentieerde ambulancezorg door diverse goed opgeleide zorgprofessionals.

De nabije toekomst zal ons leren of we daarin gaan slagen.

Meer informatie:

Informatie over handhaving AVP in TWAZ http://ambulancezorg.venvn.nl/Nieuwsarchief/Berichten/ID/1862446

Informatie TWAZ http://ambulancezorg.venvn.nl/Nieuwsarchief/Berichten/ID/1845015

Tijdelijk besluit BMH https://www.ambulancezorg.nl/nederlands/pagina/923/nieuws/5871/tijdelijk-besluit-zelfstandige-bevoegdheid-bachelor-medisch-hulpverlener.html

TWAZ gewijzigd https://www.ambulancezorg.nl/nederlands/pagina/923/nieuws/6141/gewijzigd-wetsvoorstel-tijdelijke-wet-ambulancezorg.html

AZN beleid 2017 https://www.ambulancezorg.nl/nederlands/pagina/914/beleid.html

AZN bekwaamheidsbeleid https://www.ambulancezorg.nl/nederlands/pagina/11204/bekwaamheidsbeleid.html

Vorig artikelGeel, een noodzaak naast Rood
Volgend artikelBoekpresentatie “Spoed en tegenspoed”
Joffry van Grondelle
Na HBO-V sinds 1997 werkzaam als ambulanceverpleegkundige in ambulancezorg (regio Haaglanden), 2002 gediplomeerd ambulance verpleegkundige (GGD Den Haag / RAV - GGD Haaglanden. Hierna de praktijkopleiders opleiding bij InHolland via RAV Haagalanden (incompany) en tegelijkertijd de docentenopleiding Verpleegkunde behaald, gevolgd aan Hogeschool Leiden. Sinds september 2014 als AVP en Rapid Responder werkzaam bij Ambulance Amsterdam. Interesse in innovatie in acute zorg & ambulancezorg, onderzoek en practische toepassing van de resultaten in de ambulancezorg, efficiente zorgdifferentiatie en zorg op maat voor iedere (acute) patient, rapid responder systeem, kritisch maar opbouwende houding t.o.v. de sector en invloeden/beleid van binnen en buitenaf. Voorstander van uitbouwen van deskundigheid,scope of practice & invloed van AVP-en en verpleegkundig specialisten binnen een hoogwaardige zorggedifferentieerde ambulancezorg.

9 REACTIES

  1. Naar mijn mening is het keer op keer benadrukken van het nut en noodzaak van praktijkervaring een groot obstakel in de verdere ontwikkeling van de verpleegkunde. De HBO-V’er heeft zich jarenlang moeten verdedigen tegen de meer praktisch opgeleide in-service collega’s. Het werd gezien als bedreiging en velen redeneerden vanuit een slachtofferhouding. Een vergelijking; als er een nieuw model van jouw auto uitkomt, is jouw karretje dan opeens waardeloos? Collega’s met een te lage opleiding moeten zeker de mogelijkheid krijgen om een stoomcursus te kunnen volgen. Want hun ervaring is zeker waardevol. Nu de BMH (op verzoek van de praktijk) is gestart komen dezelfde sentimenten weer bovendrijven. Hameren op noodzaak van praktijkervaring en twijfelen aan gedegen theoretische kennis (er is niets zo praktisch als een goede theorie). Ik had daar (destijds als een van de eerste HBO-V’er) ook last van, maar BMH’ers moeten toch echt een kans krijgen. Omdat de BMH’er moeilijk aan de bak komen (in de vorm van stages en werk na afstuderen) komt er zeker een snelle route naar het HBO-V-diploma. Er zijn echt meerdere wegen naar het vak van ambulanceverpleegkundige of -hulpverlener. Even wennen, maar niet in de kramp schieten graag!

  2. Ik doe dit werk inmiddels ruim twintig jaar als ambu pleeg en Vs’er, heb 3 opleidingen gedaan en twee differentiaties. Als ik kijk naar casussen waarin ik het verschil kon maken dan was dat niet omdat ik een protocollen boekje kende maar omdat ik eerdere ervaringen uit ziekenhuizen had met deze patiënten. Ziektebeelden moet je in de praktijk zien. Je ziet veel meer verschillende patiënten categorieën door stages in het ziekenhuis dan op een ambulance.
    In de ambulancesector wordt je niet slimmer. Ik heb daar zelf een klein onderzoek naar gedaan binnen onze dienst jaren geleden . Dat komt waarschijnlijk omdat wij niet meer werkzaam zijn binnen een ziekenhuis of instelling. Wij krijgen nieuwe ontwikkelingen pas veel later mee omdat die vaak vanuit het medisch domein geïnitieerd worden. Ook de frequentie waarin we voorbehouden handelingen doen is laag. We werken dus veelal vanuit ervaring en met opgedane kennis.
    het beroep is dan ook veelal ervaringsgestuurd
    Het probleem van personeel heeft waarschijnlijk te maken met (zoals bovenstaand al werd gezegd) CAO afspraken en inschaling. Als de arbeidsvoorwaarden goed zijn dan komt het personeel vanzelf .
    Ik ben niet tegen een BMH opleiding, kan het ook niet beoordelen, maar als de anesthesie en SEH richting al aangeven dat ze praktijk ervaring missen dan geldt dat zeker voor de ambulancedienst. We kunnen alleen telefonisch overleggen en in kritieke situaties al helemaal niet. Dan moet je het wel allemaal zelf oplossen. Als je dan miskleunt mag je het ook zelf verantwoorden, niet alleen voor een bankje maar ook voor jezelf en dat laatste is misschien nog wel het moeilijkst.

  3. Ik wil al sinds kind AVP worden, na 5 jaar met veel plezier, in de IT te hebben gewerkt wil ik nu de overstap gaan maken naar de zorg en starten om deze droom waar te maken!

    Het afwisselende aspect in het werk trekt me aan, daarbij vind ik het ook fijn om mensen te helpen. Als kind keek ik vroeger altijd graag naar het programma Trauma Team: Life in the E.R. , ik zat altijd vol bewondering te kijken naar hoe de mannen en vrouwen de volledige 110% gaven om een leven te redden. Ik vind de acute zorg razend interessant.

    Mijn plan van aanpak is om eerst de HBO-v te doen, daarna de SEH-v opleiding en een aantal jaren hier (op de SEH) praktische ervaring optedoen. Ik denk dat dit het beste traject is, zodat je in de situaties waarin je als AVP terrecht komt beter kunt handelen en beoordelen, mede door deze SEH praktijk ervaring. Klopt dit of zeggen jullie je kunt net zo goed de BMH gaan doen? Ik wil namelijk uiteindelijk als volwaardig AVP de werkzaamheden kunnen uitvoeren (zowel alle type ritten A1, A2 en alle type zorg kunnen bieden), het zou zonde zijn als ik dan bijv. de BMH ga doen en uiteindelijk sommige werkzaamheden niet mag/kan uitvoeren en bijv. alleen de minder spannende ritten mag doen. Dan investeer ik namelijk liever in een iets langer traject.

    Mijn plan is om direct na mijn HBO-v de SEH-v opleiding gaan doen, maar zijn er uberhaupt wel ziekenhuizen die dit direct na het behalen van je diploma aanbieden (dus zonder eis dat je na het behalen van je HBO-v een x aantal jaren praktijk ervaring hebt als verpleegkundige?).

    Mijn dank is groot!

  4. De niveaus zijn niet correct beschreven. De hbo-verpleegkundige en de Bachelor Medisch Hulpverlener zijn niveau 6. Internationaal is deze niveau aanduiding opgesteld, het European Qualification Framework. Voor meer informatie zie https://www.europass.nl/eqfnlqf/

    Het EQF wordt in Nederland verder uitgerold door het NLQF. Opleidingen die geen formele graad opleveren kunnen zich door het NLQF later accrediteren, waarmee het niveau wordt vastgesteld. De CZO-opleiding tot Anesthesiemedewerker is bijvoorbeeld gewogen op niveau 6. Het onderwijs is dus op hbo-niveau, maar het blijft een non-degree brancheopleiding (dus geen bachelorgraad en helaas dus ook geen rechten om door te stromen naar niveau 7 (master)).

    En over de inhoudelijke discussie… Laten we die BMH’ers nu eens een kans geven. Er volgt een evaluatiestudie, waarna een definitief oordeel zal worden geveld. De hbo-v werd in de beginjaren ook verguist, maar dat is ook goedgekomen. Hetzelfde geldt voor de PA en VS, want die wilde vooral doktertje spelen en namen de “leuke” taken weg bij andere professionals. Kunnen we nu nog zonder deze beroepen?

  5. Goed verhaal maar je begint op basis van een achterstand die je notabene zelf benoemd in het begin:

    “Ontwikkelingen in het buitenland gaan vaak een stuk sneller, mede omdat men niet zo enorm belast is met de naweeën van het verdeelde systeem van particulier & gemeentelijke ambulancediensten in tientallen regio’s die moesten leren samenwerken in een RAV.”

    Ambulancezorgprofessionals moeten hard actie voeren om de regering te overtuigen dat Ambulancezorg, net zoals Politie en Brandweer, onder de overheid ressorteert.

  6. Het is leuk dat opleidingsniveaus beschreven worden, maar dit staat in de verste verte niet voor een betere kwaliteit zorg. Buurlanden aanhalen als voorbeeld is ook bijzonder aangezien de verlengde arm constructie die wij kennen nergens anders in de wereld gehanteerd word. En hoe wil je ervoor zorgen dat het juiste opleidingsniveau bij de juiste patiënt komt? Door triage? Hoe vaak rijden we wel niet op het één en blijkt het veelal het ander te zijn?
    Ik vind dit allemaal heel mooi klinken, maar deze MBO-Ver doet echt niet onder voor een HBO-Ver. En de stelling innemen dat nu ineens de MBO-Ver niet voldoet aan de zorg van nu is een kronkel die ik niet begrijp. Sinds wanneer kan een MBO opgeleide door eerder verworven competenties na jarenlange ervaring niet aan hetzelfde profiel kunnen voldoen? Een papiertje zegt in mijn optiek geen hol van de kwaliteit van zorg die je levert. Ervaring daarentegen meer.
    Ik ben het wel eens dat er iets moet veranderen, maar het ‘in de gloria’- geroep over de HBO en met name de BMH is wel wat zorgt voor de verdeeldheid. Er word compleet voorbij gegaan aan wat het probleem nou eigenlijk is; een tekort aan personeel door een tekort aan goede arbeidsvoorwaarden. Vraag maar eens om je heen, hoeveel mensen er over zouden stappen als het salaris hetzelfde zou blijven of net iets meer zou zijn als het CAO ziekenhuizen.
    Het enige wat het verhaal oplevert is een katalysator naar een ambulancesysteem waarin we helemaal geen eigen verantwoordelijkheid meer mogen dragen en vooral alles ingedekt en begrensd word door regels en niet meer het inzicht en de kwaliteiten van je personeel ter plaatse.
    Wat mij betreft mag er zeker goed gekeken worden naar de kwaliteit op de auto en het behoud of aankunnen ervan. Maar begin nou in vredesnaam eens aan he probleem te werken en niet te corrigeren naar het probleem toe. Meer onervaren personeel is niet de oplossing! Vraag maar bij Defensie!

  7. Ik kan mij niet aan de indruk onttrekken dat er de komende jaren aan kwaliteit ingeleverd gaat worden. Men is nu aan het kijken hoe men aan de onderkant de ambulances kan vullen met minder geschoold en gekwalificeerd personeel, dan te kijken waar het beroep aantrekkelijker kan worden gemaakt. Er wordt bv niet gekeken naar het salaris, dat al jaren achterloopt. Nu de ziekenhuizen (SEH/IC) naar schaal 60 gaan, zullen weinig mensen de overstap meer nemen. En als je kijkt naar onze verantwoordelijkheden die we hebben en de omstandigheden waarin we moeten werken, vind ik de verhoudingen behoorlijk scheef. Wellicht dat de AZN hier eens naar kan kijken.

  8. Inderdaad time voor Changing, meer focus op differentiatie in de Ambulancebranche, om kwaliteit van zorg te kunnen blijven bieden en arbeidsmarkt aantrekkelijk te houden, Stil staan is immers achteruitgaan.

Comments are closed.