Home Algemeen Algemeen De mensen achter de SIGMA, ondersteunend aan de ambulancezorg en meer….

De mensen achter de SIGMA, ondersteunend aan de ambulancezorg en meer….

2430
0

Het is een mengelmoesje van mensen, keurige mannen, zenuwachtige vrouwen, de een met een tablet op tafel, de ander nerveus tikkend met een pen op een dikke map. Wat onwennig kijken we rond, best een grote groep. Iedereen is stil. De dame aan het hoofd van de tafel kijkt rond en merkt glimlachend op dat het de eerste les altijd stil is, maar dat dat snel zal veranderen.

Wij hebben nog zo onze twijfels. Braaf luisteren we, de eerste lessen zijn vooral theorie, en soms duizelt alle informatie. Maar ook wordt langzaam een beeld gevormd over de groep, wie is wie, wie is beetje apart, wie weet veel en wie kun je beter mijden. Er ontstaan wat kleinere groepjes binnen het geheel, met uiteenlopende redenen.

Een theorie examen, sommige in 1x geslaagd, maar ook de eerste afvallers, sommige nemen met pijn in het hart afscheid van de groep, dit wilde ze zo graag, maar helaas niet gelukt. Het tweede theorie examen valt meteen na de zomervakantie. Dus dat betekend met de grote map naar het strand, op vakantie en op de ligstoel in de tuin. Leren, leren en leren. Sommige haken voor het examen al af, weer een paar halen deze theorietoets niet. De groep wordt smaller, maar hechter.

Infusen maken, zuurstof klaarzetten, spinnen, een nekkraag aanleggen, we oefenen keer op keer de handelingen, zo vaak dat het bijna frustrerend wordt. Fijne leraren die ons geduldig steeds weer de handelingen laten zien, mensen uit de praktijk die weten hoe het het allerbeste werkt.
De zaterdag in oktober is zenuwslopend, de profcheck. We testen met welke pen we het best op een handschoen kunnen schrijven, checken horloges en proberen de zenuwen de baas te blijven. Voor veel komt het verlossende woord, voor anderen helaas niet. De examinatoren zijn streng, er wordt wat van je verwacht.

En dan een uniform, een pieper, bloemen en een certificaat. We horen er gewoon bij.
Demonstraties voor het publiek, dag van de zorg, dag voor de veiligheid, markten en festivals. Overal inzetbaar. Maar dan gaat de pieper plots zomaar midden op de middag, een brand in een flat waar veel ouderen wonen. Wat zenuwachtig melden we ons op de kazerne. We doen wat ons geleerd is, bieden hulp en merken dat we een goed team zijn. Een zwembad wat ontruimd moet worden, veel kinderen in de kou met zere ogen. We delen dekens uit en helpen daar waar nodig is. En weer blijkt de teamspirit, het kunnen samenwerken met mensen met dezelfde jas die je voor het eerst ontmoet blijkt een makkie. Allemaal dezelfde insteek, allemaal hetzelfde doel, niet zeuren of klagen, gewoon doen.

SIGMA leden zijn mensen die zich graag inzetten voor anderen, maar ook zeker voor elkaar. Gewone mensen die wanneer hulp nodig is alles laten vallen om die hulp te bieden. Mensen die vrijwillig hun vrije tijd opofferen om lessen te volgen, om met elkaar wijzer te worden om zo als team nog beter te worden wanneer hulp nodig is. Maar ook omdat het gewoon leuk is, leuk om met mensen die op dezelfde manier denken dingen te doen, gezellige dagen te hebben om het publiek te laten kennis maken met onze teams en met ons “werk”. SIGMA lid wordt je niet zomaar, daar moet je hard voor werken, kunnen improviseren, en ook vooral kunnen incasseren.

De HOC opleiding is geen opleiding die je er zomaar even bij doet, en wanneer je het certificaat krijgt kun je daar met recht trots op zijn!