Home Algemeen Algemeen De acute zorg is in levensgevaar

De acute zorg is in levensgevaar

8091
0
Ziekenhuizen die sluiten, specialismen kwijt raken of afdelingen centraliseren op één locatie. Minister Bruins kan geen garanties geven over het behoud van regionale ziekenhuizen met de gewenste specialismen. Volgens de minister moet kwaliteit van zorg voorop staan en dat mensen wat verder moeten reizen.
Een mooi streven: ‘Kwaliteit van zorg’ moet voorop staan. En zo op het eerste gezicht klinkt het ook logisch: Bundel specialismen en kennis op een centrale locatie en je hebt daar een betere borging van je kwaliteit van zorg.
Hier leest u wellicht al mijn gevoel om deze stelling vanuit een ander perspectief te gaan bekijken. Namelijk vanuit andere regels die er gelden in de zorg, bijvoorbeeld de spreiding en beschikbaarheid van ambulancezorg. Een puntje waar diezelfde minister de regionale ambulancediensten op afrekent. Een punt dat waarschijnlijk gaat meewegen in de toekenning van de vergunningen bij het in werking treden van de nieuwe Wet Ambulancezorg (verwacht 2021).
Het klinkt allemaal niet heel dramatisch: 10-15 minuten verder rijden voor een ziekenhuis waar alle belangrijke afdelingen en specialismen gecentraliseerd zijn. Maar deze tijd moet u verdubbelen als het gaat om de beschikbaarheid van de ambulance die naar dat verder gelegen ziekenhuis moet rijden. Deze ambulance moet immers ook weer terug naar de eigen regio, waar het regionale ziekenhuis gesloten is door de maatregelen van de minister en de inspectie om meer te centraliseren.
En ik moet u eerlijk bekennen: Ik ben bang dat die extra reistijd niet het grootste probleem is of gaat worden. Centraliseren van zorg, geeft ook meer risico op presentatie- en opnamestops. In simpele woorden: Een ambulance mag een patiënt niet voor verdere zorg naar een ziekenhuis brengen, omdat de Spoedeisende Hulp vol ligt of er geen capaciteit is om patiënten op te nemen. Een probleem dat nu al veel voorkomt. Niet zelden moeten we bij mensen thuis met meerdere ziekenhuizen bellen, voordat we ergens terecht kunnen. En dan komt het regelmatig voor dat je pas bij het derde of vierde ziekenhuis akkoord krijgt om te komen! Zelf heb ik het onlangs meegemaakt dat we voor de slagboom stonden van een ziekenhuis waar we een patiënt wilden presenteren, toen het ziekenhuis belde dat er een presentatiestop was en we moesten uitwijken. De slagboom ging niet voor ons open! We konden omkeren en naar een ander ziekenhuis rijden (20 minuten verder).
Kwaliteit van zorg, het klinkt mooi en is ook een goed streven. Maar kwaliteit van zorg gaat verder dan het centraliseren van kennis en specialisme. Kwaliteit van zorg is ook het beschikbaar maken en houden van deze specifieke kennis. Dus de ziekenhuizen die deze centrale functie gaan krijgen, moeten ook worden toegerust om de extra druk op te vangen en de wachttijden acceptabel te houden. De ambulancezorg moet kunnen uitbreiden, om te voldoen aan de kwaliteitscriteria op het gebied van spreiding en beschikbaarheid. En dat is nog een uitdaging: Want in het land zijn grote tekorten aan ambulancepersoneel. Die tekorten los je niet zomaar op.
Doorrijden naar een ziekenhuis 10 minuten verderop, heeft tot gevolg dat je een ambulance minimaal 20-30 minuten langer niet beschikbaar hebt voor andere ritten. Bij 6 ritten op een dag per ambulance (we hebben er in Nederland meer dan 400) hoef je geen rekenwonder te zijn om te begrijpen dat een ziekenhuis 10 minuten verderop, zorgt ervoor dat elke ambulance in Nederland, ruim 3 uur minder beschikbaar is voor patiëntenzorg, per dag! Dat is voor alle ambulances in Nederland een uitkleding van de paraatheid met 1.200 uur per dag, dus 438.000 uur per jaar! Hoe kan je dan als minister en inspectie beweren dat je bezig bent met het bewaken van de kwaliteit van zorg, als je indirect de aanrijrijden van ambulances in Nederland nog verder onder druk zet door fors te gaan snoeien in de beschikbare uren.
In regio’s waar ziekenhuizen of bepaalde afdelingen al zijn gesloten, zijn de aanrijtijden aantoonbaar toegenomen. Dit zal alleen nog maar erger worden. Zeker in de landelijke gebieden, waar de zorg gecentraliseerd gaat worden in verder weg gelegen ziekenhuizen, is te verwachten dat de aanrijtijden toenemen, omdat ambulances langer weg zijn en dus niet beschikbaar zijn. Zeker met het huidige tekort aan vakbekwame ambulancezorgprofessionals, is dit een probleem wat je niet van de één op de andere dag oplost.
Centraliseren van kennis en specialisme zal ongetwijfeld leiden tot vakbekwamere artsen en verpleegkundigen in de ziekenhuizen, maar als er niet meer beddencapaciteit tegenover staat, spoedeisende hulpen niet kunnen uitbreiden en de ambulances langere aanrijtijden hebben, kan je niet zeggen dat er sprake is van een verbetering in de kwaliteit van zorg. Hooguit in de centralisatie van kennis.
Kwaliteit van zorg is ook zorgen voor beschikbare zorg en het waarborgen van de continuïteit van zorg.
De acute zorg is in levensgevaar
4.7 (93.46%) 52 beoordeling(en)

DELEN
Vorig artikelOnline lezing: Traumanetwerken
Volgend artikelVerpleegkundig Centralist [Arnhem]
Ambulancechauffeur, instructeur en ondernemer. Gedreven, kritisch en enthousiast in zijn vak, brede interesse voor de ambulancesector en luchtvaart. Verschillende kansen benut om zichzelf te ontwikkelen en te verdiepen. In de afgelopen jaren onderzoek gedaan naar ambulancezorg wereldwijd en een analyse opgebouwd over de ontwikkelingen in Nederland.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here