Home Algemeen Algemeen Campagne en campagne

Campagne en campagne

691
1

Het bewerkstelligen van een omslag van de kreet ambulancevervoer naar ambulancezorg was destijds behoorlijke hindernis. Ik kan me zo herinneren dat er jaren overheen zijn gegaan, eigenlijk een hele generatie voordat deze omslag was gerealiseerd. En soms worden we er nog aan herinnerd als mensen vragen of we nog steeds deel uit maken van een vroeger zeer bekende garage en uitvaart onderneming in onze gemeente.

Tijden veranderen, ambulancediensten zijn gefuseerd tot regionale ambulancediensten en sommigen maken inmiddels deel uit van landelijke ambulance bedrijven.

Kortom de ambulancezorg, is verder geprofessionaliseerd, ze worden bestierd als echte bedrijven met de daarbij horende bedrijfsbelangen.

Zoals collega’s het al eerder hier op ambulanceblog hebben benoemd maken we deel uit van een kleine sector, met niet meer dan 5000 medewerkers zijn we slechts een kleine beroepsgroep. Hoe zetten we dan onze beroepsgroep goed op de kaart moet er destijds door diverse instanties zijn gedacht. Er hebben zich al veel mensen mee bezig gehouden, hoe kunnen we een uniforme uitstraling creëren voor de Nederlandse ambulancezorg. SOVAM is daar destijds mee begonnen, toen de SOVAM werd ingelijfd door AZN, is de bal daar komen te liggen en al enige tijd wordt door AZN de campagne “De mensen van de Ambulance” gevoerd. In mijn ogen een in essentie goede campagne.

Een “campagne” zo staat in de Dikke van Dale omschreven als een openbare actie, een actie voor een bepaald doel.

Met zo’n campagne is het makkelijk aan belangstellenden uit te leggen hoe het nu precies is geregeld met de Nederlandse ambulancezorg. Op de website is voor mensen die met ons worden “geconfronteerd” en voor belangstellenden genoeg informatie te vinden. Enige nuance is natuurlijk hierin op zijn plaats, want natuurlijk hoeft niet alles gevormd te worden. Er moet nog ruimte zijn voor eigen beleving.

Echter zie ik de afgelopen periode steeds meer ambulancediensten die op een eigen manier (of op advies) zelf gaan communiceren naar buiten toe. Diensten gaan zelf bij monde van communicatie afdelingen of communicatie bureaus uitleg geven over hetgeen zij allemaal doen, hetgeen zij anders doen als andere ambulancediensten of iets wat nu net alleen maar bij ambulancedienst “A”of  “B” gebruikt wordt.

Is dit nu precies hetgeen wat we proberen te voorkomen door de campagne “De mensen van de Ambulance” en de afspraak deze gezamenlijk te ondersteunen, wijken we hier weer van af en waarom? Waarom schieten er nu allemaal Facebook pagina’s uit de grond, komen we met Twitter profielen, waarom willen ambulancediensten zich beter profileren dan andere?

Ik vind het wel een goed idee om allemaal uit één mond te praten. Ik heb op verschillende verjaardagsfeestjes al eens verwezen naar de website van “de mensen van de ambulance”, omdat ik dan voelde dat ze wel wisten dat ik werkzaam was als ambulanceverpleegkundige en zodoende op zoek waren naar de verhalen over de meest vreselijke inzetten waar ik nog nachten lang van wakker zou hebben gelegen. Ik moet zeggen dat het doorgeven van de website wel een dooddoener was, maar na een minuut of vijf wordt dat meestal wel een ander onderwerp aangesneden. Waar naar hartenlust de hele avond over verder gepraat kon worden en toch niets met voetbal te maken had.

Afstemmen van communicatie

Uit één mond praten is misschien wel handig, maar het afstemmen van communicatie is ook een issue.

Voorbeeld: Vorige week duiken er opeens in de Zuidelijke media berichten op dat een ambulancedienst gaat werken met een “app”. Het doel van deze app is weggebruikers waarschuwen als er een ambulance met “zwaailicht en sirene” (kom ik zo nog even op terug) in de buurt is. De mobiele telefoon of navigatiesysteem geeft dan een signaal en laat zien hoe ver de ambulance nog verwijderd is en van welke kant de gebruiker van de app de ambulance kan verwachten.

Laat ik dit nu net persoonlijk net niet helemaal vinden stroken met de campagne van de overheid ON/OFF waarbij je wordt geacht je mobiel op stil te zetten als je aan het verkeer deelneemt en de nog iets recentere campagne van de ANWB en veel andere instanties, zelfs de telefoon providers die vinden dat fietsers geen gebruik moeten maken van hun mobiel tijdens het daadwerkelijke “fietsen”. Daarnaast was er deze week een “schreeuw” van OV bedrijven waarbij te aangeven dat ze het “zat” zijn dat fietsers meer op hun mobiel letten dan op de weg. En nog maar te zwijgen op de enorme boetes die worden opgelegd als je ook maar een mobiel in je hand hebt als je bestuurder van een motorvoertuig bent.

Deze ambulancedienst draait 180 graden door te vragen aan weggebruikers om hun mobiele telefoon of navigatiesysteem uit te laten rusten met een app zodat ze weten dat er een ambulance met “zwaailicht en sirene” aan komt. Een beetje kort door de bocht vragen we dus weggebruikers om op hun telefoon of navigatiesysteem te kijken als deze een signaal aangeeft dat er een ambulance in de buurt is. En al zouden we niet gaan kijken, we zijn toch eventjes afgeleid door het signaal dat gegeven wordt.

Nee dan zie ik persoonlijk meer in de campagne “zwaailicht en sirene” waar weggebruikers wordt uitgelegd hoe ze het beste kunnen reageren als ze een ambulance of een ander voorrangsvoertuig waarnemen. Gewoon bezig blijven met hetgeen je aan het doen bent, namelijk deelnemen aan het verkeer met in de achterhoofd handige tips hoe je het beste kan reageren. Deze campagne wordt door ambulance, brandweer, politie en anderen die met “zwaailicht en sirene” rijden ondersteund. Iets wat trouwens ook al opgepakt wordt door verschillende rijscholen in het land.

Iedereen moet zelf weten welke app’s je op je telefoon wilt installeren, maar ik denk dat ambulancechauffeurs meer zien in een betere voorlichting van een grote doelgroep dan een “signaal” aan een kleine doelgroep, namelijk de doelgroep die op dat moment in de buurt van de ambulance aan het verkeer deelneemt.

Tegenstrijdige communicatie kan op verschillende niveaus plaatsvinden. Iemand kan de ene week standpunt X innemen en de andere week standpunt Y. Iedereen kan van mening veranderen, maar iemand moet daar wel transparant in zijn: deel wijzigingen in je standpunt mee en motiveer deze verandering.

Communicatie is een ding van visie en doel, maar ik denk dat wij als ambulancemedewerkers zijn gebaat bij duidelijkheid naar buiten toe, kunnen we als ambulancediensten niet als “Ambulance Nederland” naar buiten treden in communicatie en niet als afzonderlijke ambulancediensten? Dan is afstemmen van communicatie ook veel beter mogelijk en kunnen eventuele tegenstrijdigheden voorkomen worden.

Tot zover mijn bijdrage aan ambulanceblog.

 

Vorig artikelHoe blijf ik fit?
Volgend artikelAcute zorg en forensisch verpleegkunde
Redactie
Het algemene redactie account van Ambulanceblog. De redactie van Ambulanceblog streeft een open communicatieplatform na die significant bijdraagt aan kwalitatief uitstekende ambulancezorg. Ambulanceblog heeft contacten binnen Ambulancezorg Nederland (AZN), V&VN en vrijwel bij alle RAV’en van Nederland. Toch opereert Ambulanceblog geheel zelfstandig en bewaken wij de transparantie van berichtgeving zonder daarin gehinderd te worden door belangen van derden. Ambulanceblog is een openbaar podium voor alle ambulancemedewerkers en -werkgevers.

1 REACTIE

  1. Ik ben het eens met de auteur van dit artikel. Juist in de maand dat de overheid tracht het mobiele gebruik in het verkeer terug te dringen dmv een duizenden euro’s kostende campagne On/Off komt 1 dienst/RAV met juist een stimulerende campagne. Ik vraag mij dan ook oprecht af of deze dienst hun chauffeurs om hun mening en ervaring heeft gevraagd. Of zou het idee achter een bureau zijn ontsproten uit de gedachte van iemand die nog nooit een ambulance van binnen heeft gezien? Dus laat staan de praktijk ervaring met een voorrangsvoertuig. De waarheid ligt ergens in het midden.

    Ook stelt de auteur dat alle diensten beter als één naar buiten kunnen treden in hun communicatie. Maar is dat nou juist niet het gevolg van de gewenste marktwerking door de overheid? We willen met z’n allen niet meer dat wij als Ambulancezorg onder 1 organisatie vallen. Dus zijn er nu diverse grote en kleine commerciële bedrijven actief, naast de steeds spaarzamer wordende overheidsdiensten, die allemaal hun eigen doelstelling en agenda’s hebben. Overigens is hier wel 1 gemeenschappelijke deler in te vinden, nl. het maken van winst. En daarin is naamsbekendheid erg belangrijk. Hetzelfde geldt voor de diverse reanimatie-organisatie’s die nu in het land opereren, zoals bijv HartslagNu, HartVeiligWonen enz.

    En kunnen wij dat eigenlijk wel? Als 1 organisatie landelijk naar buiten treden?
    Kijk nu eens naar het Landelijk Protocol Ambulancezorg, het LPA. Om de zoveel jaar komt hier een update van, naar aanleiding van de nieuwste inzichten en medicaties. Alle ambulancemedewerkers worden dan weer geschoold in deze veranderingen. Alle!
    En toch worden er op regionaal gebied weer nuances in aangebracht. En waarom? De dienst wil of kan de investering (nog) niet doen. Een regionaal cardioloog wil een bepaald medicijn niet gebruiken of juist wel. Enzovoorts.

    Zelfs de werkgevers zitten landelijk niet op 1 en dezelfde lijn getuige het ontbreken van een deugdelijke CAO. Maar dat is voer voor een geheel andere blog. 🙂

Comments are closed.