Home Algemeen Boter bij de vis…

Boter bij de vis…

6981
6

Nederland was de afgelopen maanden, net als de rest van de wereld in de ban van COVID-19, bij veel mensen bekend als corona. Zorgpersoneel werd neergezet als helden, mensen in de frontlinie. Ook in politiek Den Haag kregen we eindelijk deze waardering en half maart werd een motie van Tweede Kamerlid Femke Merel van Kooten (Partij voor de Toekomst) unaniem aangenomen. Een motie waarin zij pleit voor een bonus voor het zorgpersoneel dat zich inzet voor de bestrijding van COVID-19 en de behandeling van patiënten die door het virus zijn getroffen.

We kregen ook steun vanuit de maatschappij. Heel veel steun: applaus voor de zorg, er werden presentjes en lekkernijen bezorgd in ziekenhuizen, bij ambulanceposten en andere zorginstellingen. Zelfs zoveel, dat het bezwaard voelde om dit aan te nemen. Voor veel zorgverleners is en was het immers vanzelfsprekend: dit is ons werk, hier zijn we voor opgeleid en dit is waarom we voor het vak hebben gekozen.

Maar eerlijk gezegd was het helemaal niet zo vanzelfsprekend: We kregen al snel te maken met materiaal schaarste. De ziekte is eigenlijk nog super onbekend. Welke risico’s lopen we? En hoe kan het virus zich verspreiden? Hoe lang blijft het leven op oppervlakten? Wat is de beste manier om materialen en voertuigen te reinigen? Wat is de juiste behandeling voor patiënten? Als we zuurstof geven, zorgen we dan niet voor verspreiding, omdat er lucht ontsnapt vanuit de zuurstofmaskers? Lopen we dan niet zelf meer risico om ook ziek te worden?

De schaarste van persoonlijke beschermingsmiddelen en de onbekendheid rond het virus vertaalde zich inmiddels in keiharde cijfers: Meer dan 30.000 mensen zijn positief getest op COVID-19. Zij hebben het virus dus onder de leden gehad. Ruim 56% daarvan (dat is meer dan de helft meneer de Jonge, minister van Volksgezondheid), is zorgverlener!

Waar veel Nederlanders thuis bleven, gingen zorgverleners aan het werk. Soms was het helemaal nog niet bekend of iemand ziekteverschijnselen had die hoorden bij COVID-19. Dan werd de behandeling gestart zonder beschermende kleding aan te trekken. En als je dan bezig was de ECG stickers te plakken, ging de zorgvrager hoesten. “Ja ik heb al een paar dagen een beetje een vervelende hoest…..” In het begin werd er nog vrij laconiek over gedaan, maar gaandeweg het verloop van de pandemie werd voor veel zorgverleners duidelijk dat we een enorm gezondheidsrisico liepen.

Vanuit de politiek kwam de vraag om meer IC capaciteit, maar hoe realistisch is dat? De afgelopen jaren heeft datzelfde kabinet namelijk flink gesneden in IC capaciteit en Spoedeisende Hulp afdelingen. Er werden zelfs hele ziekenhuizen gesloten. Door het verkleinen van de capaciteit kwamen er ook minder arbeidsplaatsen en opleidingsplaatsen beschikbaar. Gespecialiseerde verpleegkundige ben je niet zomaar. Je doet eerst een verpleegkundige opleiding van 4 of 5 jaar en moet daarna een specialisatie gaan volgen. Voordat je een gespecialiseerde verpleegkundige bent, ben je dus minimaal 6 jaar verder. Nu de nood aan de man is, blijkt de schaarste een probleem te zijn. Door alle zeilen bij te zetten, wisten ziekenhuizen de crisis het hoofd te bieden.

Maar daarmee is ook een verkeerd beeld ontstaan: Dat we het allemaal wel aan kunnen en dat de bezuinigingen niet ten koste zijn gegaan van de zorg bij een pandemie.

Laten we alsjeblieft niet vergeten dat er veel onzichtbare en schrijnende verhalen zijn van mensen die door eenzaamheid zijn overleden of verder in de put zijn geraakt. Dat reguliere zorg is opgeschort om te strijden tegen de gevolgen van COVID-19. Dat de wachtlijsten verder zijn opgelopen en dat zorgverleners zich de benen uit het lijf hebben gelopen. Meer dan een week aan overuren per maand was voor veel zorgverleners geen uitzondering in de afgelopen periode! Maar we hadden allemaal hetzelfde doel voor ogen: We moeten zorg blijven leveren, mensen rekenen op ons en verwachten van ons dat we ons maximaal inspannen om ze te helpen.

De steun vanuit de maatschappij was een bevestiging dat mensen op ons rekenen en onze inzet ook zagen en waarderen. Het eerste tonnetje Hollandse Nieuwe dat symbolisch werd geveild voor de zorgverleners. Zoveel lieve mensen en bedrijven die ons kaartjes, bloemen en steunbetuigingen stuurden. Hartverwarmend en soms bijna ongemakkelijk. Wat zorgverleners voelen zichzelf geen helden, we doen wat we moeten doen en wat mensen van ons kunnen en mogen verwachten: zorg verlenen.

De motie vanuit de Tweede Kamer voor een bonus, voelde als een erkenning voor het harde werken en de meer dan maximale inzet.

Inmiddels is de pandemie aardig onder controle, maar nog niet uitgebannen. De horeca is weer open, mensen genieten van het mooie weer en de sfeer op straat is weer terug. Dat voelt goed, dat is fijn en geeft een gevoel van euforie.

Dan komt het bericht vanuit minister Hugo de Jonge…… De bonus voor zorgverleners komt er toch niet. Volgens de minister is zo’n bonus “praktisch niet uitvoerbaar”. Voor veel zorgverleners een mes in de rug. Nee, dat dekt de lading niet: Een kartelmes in de rug en die ook nog even omdraaien, dat is het denk ik meer.

Het gaat niet om het geld, want zorgverleners weten al hun hele leven dat je een andere carrière moet kiezen als je veel geld wilt verdienen. Maar dat de minister na het lopen van de race, zo eenvoudig de inzet vergeten is en de toezegging terug draait is een keiharde klap in het gezicht. Letterlijk stank (van haring?) voor dank…..

Weet u minister de Jonge, wat praktisch niet uitvoerbaar is? Werken met een ziekte waar we niks van weten. Werken met schaarste aan persoonlijke beschermingsmiddelen, onzekerheid over de gezondheidsrisico’s die we liepen. Artsen die patiënten moeten weigeren, omdat de zorg aan COVID patiënten nu prioriteit is, IC verpleegkundigen die meerdere patiënten tegelijkertijd moesten behandelen, vaak met een tekort aan middelen en materialen. Thuiszorgmedewerkers die geen mondkapjes krijgen, maar wel naar hun cliënten gaan. Ambulancepersoneel dat zich na elke rit moet omkleden en een ambulance volledig moet ontsmetten. Dat is pas praktisch niet uitvoerbaar…. Maar we deden het allemaal wel!

Omdat we onze verantwoordelijkheid namen als zorgverleners, als professionals en voor de mensen die op ons rekenen en ons nodig hebben! Het zou de minister sieren als hij zijn verantwoordelijkheid ook neemt en boter bij de vis doet……

6 REACTIES

  1. Met een kleine meerderheid tegen een structurele loonsverhoging, maar wel 1000 Euro netto erbij. Dat is goed nieuws, en geeft iig gehoor aan de ‘bonusuitspraken’, als we Corona structureel in pieken en dalen in onze zorg houden en om de achterstanden in salariëring in te lopen zou een structurele loonsverhoging ook fijn zijn. Nu kunnen misschien alle Ambulanceverpleegkundigen welke hun titel in de nieuwe wet op Ambulancezorg mogen behouden ook lid worden van een vakbond met daadkracht (lees hier mi FNV) komt het met dat laatste stukje ook wel goed. Met loonschaal 60 en de verbeterde ORT in de nieuwe CAO kun je dat €10 (tientje na aftrek belastingvoordeel) per maand vast wel missen

  2. Een college van mijn vrouw (IC-verpleegkundige) heeft het HEEL kernachtig samengevat. Na de crisis gaan we heel snel VAN HERO NAAR ZERO!!!!
    Toevoeging van mijn kant: Ze lullen het politiek wel weer recht.

  3. Demonstratie rassendiscriminatie mag wel .zwarte piet wordt blank .demonstratie vor onze vrijheid wordt verbannen. De economie stort in. Rutte speelt met hugo de jong en het rivm en de who een machtsspelletje om stemnen te krijgen voor de verkiezingen volgend jaar maart. Nee de scholen hebben geld gehad en klm krijgt een hele berg en natuurlijk veel geld naar Italie en Griekenland. Die spoedwet komt in oktober als vaste wet. We zijn een corrupt land geworden en rutte als dictator. Onze vrijheid wordt bestraft en liefde dat mag niet. En iedereen speelt de brave burger en luistert keurig naar de politiek. Niemand die gehoor geeft aan wat Onze Koning zei. Ik werk in de gehandicaptenzorg in de schoonmask. Ik weet wel zeker dat er nog veel meer op de zorg gaat worden bezuinigd dan nu al is. De zorg last zich gebruiken ook door al die managers. De rijken worden rijjker en de armen armer. We gaan als land naar de klote. Ik haat deze wereld nu. We mogen haast niets meer. We moeten minder water gebruiken en dus straks allemaal mensen met uitdrogingen. Wel het reizen en de vakanties moeten wel doorgaan en dus wat wordt het volgende wat binnenkomt. Er is sars geweest en ebola en het noro virus en de muskietmug. Komt allemasl mee met het gereis zoals corona. Dit maskt de mens ziek en de amerikaanse kreeft en de halsbandparkiet en de eikenboomrups en die buxsusmot slopen de natuur het milieu en wij maar inleveren en betalen. Volgend jasr gaat de zorgpremie onwijs omhoog weer en de gemeente belastingen en ga zo maar door , want deze corona tijd aan kosten kan jan met de pet flink gaan betalen en Rutte vult zijn zakken met zijn omgekochte maten. Als wij niet in opstand komen veranderd er noit wat en blijft rutte lachen en de overheid en de politiek en die hoeven geen aplaus die klappen voor zichzelf in hun handen. . Dit was te verwachten. Wij zijn te goed voir de wereld en alles draait om macht en geld en echt niet om mensen. Eerst de ic bedden sluiten en ineens was het nodig. De oudjes die voor onze vrijheid hebben gezorgd wordn al jaren gestraft eerst met aow verlaging en nu mogen ze overlijden aan eenzaamheid. Alles om het geld over de rug van mensen heen. Zo triest.

  4. Waar staat dat bericht van de minister ??
    Hijheeft welaangegeven 5% niet te kunnen. Dit is cao aangelegenheid.
    Hij gafin zelfde intervieuw aan dat de bonus in afrondende fase zit.
    Overleg met bonden en werkgevers over hoeveel en wsnneer uitbrtaald.

  5. De Corona tijd was de grootste uitdaging, er is met miljarden geschoven… en nu zou het een moeilijke klus zijn om de witte kolom eens in het zonnetje te zetten? met een kluitje in het riet. Stank voor dank inderdaad. Voor het eerst in ruim 20 jaar vond ik het een eng idee om naar binnen te gaan bij Patiënten. Voor bij mij thuis, voor mijzelf..want een maatje groter en Astma. Hoever wil ik gaan voor Patiënten die lang niet allemaal niets konden doen aan de hulpvraag welke zij bij ons neerleggen. En naast de spanning van alle dag kwam er nu ook de onzekerheid voor het onbekende, we wagen in zekere zin elke werkdag ons leven, en hebben elke dag grote verantwoordelijkheden over de dierbaren van anderen, de VPK in zijn of haar vakgebied, maar ook de CHF tijdens de rit er naar toe. en samen voor elkaars veiligheid, op hoogtes, op hygiene, bij psychische of drugs en drank gestoorden en nu kwam daar het onbekende bij. Waar ik al bang voor was gebeurd… aan het einde van het geld word de witte kolom gewoon weer vergeten. En erger…we betalen straks allemaal mee wat er aan bedrijven is uitgegeven..alles word duurder en we krijgen er niets bij. Recent was het salaris al met 5 en 3 % verhoogd hoorde ik iemand ter verdediging van De Jonge zeggen…. ja..dat klopt maar dat heelt niet eens het gat wat er de 10 jaar en meer voordien was ontstaan. en het heelt al helemaal niet wat er elke CAO periode nog meer wordt weggehaald. Oja…. en nog zoiets… er waren inderdaad veel bedrijven die iets voor ons wilde doen…. bedrijven welke zelf ook een moeilijke tijd hadden maar ons in het zonnetje wilden zetten, contact opnamen met de Ambulance dienst. wat bleek…. heel veel van uw goede bedoelingen hebben nooit de mensen bereikt of werden omwille van een logistiek probleem om de giften bij de mensen te krijgen welke het werk deden maar gewoon geweigerd. Het begint al bij je werkgever. Als deze en AZN al geen respect kunnen opbrengen (ik kon de toespraak van de voorzitter ten tijde van de recente CAO onderhandelingen ook al niet meer vinden) waarom zou de politiek het dan wel doen. “Waardering en Respect”. Het zijn al net zulke loze woorden als snelrecht, pensioen, zware beroepen regeling, FLO etcetera. Gelukkig vind ik mijn baan nog steeds prachtig. Het rijden, de patiëntenzorg én mijn collegae in het land en in de ziekenhuizen

  6. De Jonge, HUGO vertelt wel meer wat hij later weer intrekt.
    Het is schandalig dat de zorg nu wèèr aan de kant wordt gezet.
    2030 zal er grote schaarste zijn in de zorg. Er zijn nu al nood bellen aan het rinkelen.
    Maar wie wil de zorg nog in?
    Ik vind het een prachtig vak en heb dit met veel liefde 40 jaar gedaan. Maar Hugo is zeker niet geloofwaardig te noemen. Hij heeft er trouwens geen verstand van.
    Staat graag in de aandacht, maar moet eigenlijk de klas maar weer in, waar hij tenslotte uit komt!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here