Home Algemeen Algemeen Ambulancezorg op een Waddeneiland

Ambulancezorg op een Waddeneiland

2374
0

Als ambulanceverpleegkundige bij UMCG-ambulancezorg ben ik ook werkzaam binnen de RAV Fryslan. Voor ongeveer 50% ben ik werkzaam op het eiland Schiermonnikoog en dat doe ik dan 7 dagen aaneengesloten per maand. Uiteraard kan ik ook ingezet worden op een van de andere eilanden maar in principe werk ik op Schiermonnikoog.

Schiermonnikoog heeft ongeveer 950 inwoners en uiteraard een veelvoud aan toeristen.
Ook komen er, zeker op mooie dagen, veel dagjes mensen naar het eiland.

De bezetting bestaat uit 1 complete ambulance bemanning. In het verleden woonden de meeste chauffeurs op het eiland en deden verpleegkundigen vanaf de wal hun diensten. Op dit moment woont er nog maar 1 chauffeur op het eiland.
Het aantal ritten ligt rond de 90 per jaar, dat is dus niet echt veel, daarom doen de meeste collega’s die dienst draaien op het eiland iets erbij. Zelf ben ik bijvoorbeeld actief binnen opleidingen en gebruik mijn tijd dan ook voor het ontwikkelen en uitwerken van opleiding gerelateerde zaken.

Wat de hulpverlening bijzonder maakt is dat je natuurlijk niet zomaar met een ambulance naar het ziekenhuis kan rijden. Bij elke hulpverlening moet je al snel een beslissing nemen met welk transportmiddel je de patiënt naar de wal wilt gaan vervoeren en naar welk ziekenhuis. We hebben meerdere mogelijkheden ter beschikking. We maken gebruik van de Lifeliner, maar ook nog van de SAR helikopter en uiteraard van de KNRM. Zoals jullie ongetwijfeld hebben vernomen gaan we de taak van de SAR zelf over nemen met een eigen airambulance. Afwegingen die je maakt bij de keuze van transport zijn vooral gebaseerd op de toestand van de patiënt. Je kunt je voorstellen dat je bij een instabiele patiënt al snel het MMT laat komen. Dit geldt ook voor reanimaties want een tweede ambulance is er niet….
Bij stabiele patiënten kan je kiezen voor de SAR helikopter waarbij je rekening moet houden met een ruime opstarttijd, zeker buiten de kantooruren. Het voordeel daarvan kan zijn dat, ondanks de ruime opstarttijd, de patiënt altijd nog sneller in het juiste ziekenhuis kan zijn dan per ambulance. Vaak maken we gebruik van de reddingsboot van de KNRM en varen we in ongeveer 12 minuten van Schiermonnikoog naar Lauwersoog. Vanaf daar wordt dan de patiënt verder vervoerd naar het desbetreffende ziekenhuis. Bij vervoer met de KNRM blijft de chauffeur meestal op het eiland, zodat in geval van een volgende alarmering op het eiland hij/ zij samen met de huisarts op “pad” kan. De samenwerking met de huisarts is dus van groot belang en je kunt echt niet zonder elkaar!

De uitdaging van het werken op een eiland ligt vooral in het feit dat je snel moet denken als het gaat om transport van de patiënt maar ook dat je je moet beseffen dat er geen tweede ambulance is. Er zijn dagen dat de keuze van vervoer niet vanzelfsprekend is. Weersomstandigheden waarbij de helikopter niet inzetbaar is (ernstige storm, mist) of omstandigheden op zee maken dat je creatief moet zijn in je oplossingen.

Naar mijn mening is het belangrijk de nodige ervaring en bagage te hebben om goed op een unieke locatie als bijvoorbeeld Schiermonnikoog te functioneren. . Het gaat niet om het aantal patiënten maar vooral om de unieke situatie waarin je je werk moet doen. Uiteraard betekent het beperkt aantal inzetten ook dat je moet zorgen dat je aan de wal je patiëntencontacten op peil houdt en daarmee ook je vaardigheden.

Ik kan zeggen dat ik een prachtig vak heb in een unieke werkomgeving!

 

Marcel van Strijland
Ambulance verpleegkundige.