Home Algemeen Algemeen Ambulancezorg in buurlanden: Noorwegen; Psycholance

Ambulancezorg in buurlanden: Noorwegen; Psycholance

1893
1

Hoewel Noorwegen niet echt een buurland is ben ik gevraagd om iets te vertellen over de ambulancezorg in Noorwegen, dit in navolging van de items over Duitsland en België.

In Noorwegen zijn de ambulancediensten gestuurd vanuit de gezondheidszorg die op haar beurt gefinancierd wordt door de Noorse staat. Een ieder die acuut ziek wordt heeft recht op deskundige zorg tijdens transport naar een ziekenhuis. Noorwegen is een lang en uitgestrekt land met gebieden waar men relatief een dichte bevolking heeft maar ook gebieden waar het uiterst dun bevolkt is. Dit heeft begrijpelijk grote invloed op het aanbod van ambulancediensten en aanrijtijden.

Waar u in stedelijke gebieden misschien 10 tot 20 minuten hoeft te wachten moet men in de uitgestrekte en bergachtige buitengebieden soms 4 uur op hulp wachten. Heel Noorwegen is daarom ook gedekt door een ambulanceservice die door middel van vliegtuig, helikopter en ambulanceboot bereikbaar is om die aanrijtijden en het acute hulpaanbod enigszins te verkorten en te garanderen.

Ambulances worden bemand door ambulancemedewerkers, paramedics en verpleegkundigen. De bezetting bestaat minimaal uit 2 personen.

Sinds 2005 is er in Bergen, Noorwegen een psychiatrische ambulance. Een ambulance die zich met name richt op acute hulpverlening en vervoer van psychiatrische patiënten. Deze ambulance ontstond nadat er een samenwerking was begonnen tussen psychiatrische afdeling en de ambulancedienst. Beide instanties waren het erover eens dat de zorg aan deze groep patiënten ernstig tekort schoot en politie veel vaker dan noodzakelijk werd ingeschakeld.

De afgelopen 11 jaar heeft het personeel van de Psychiatrische Ambulance zijn denkwijze en werkfilosofie weten te integreren in de reguliere ambulancedienst. Veel andere diensten keken, soms met argusogen, maar veelal met interesse en positiviteit naar Bergen en wilden graag meer weten over de aanpak in Bergen. Men onderkende dat er op veel fronten kennis tekort was wat betreft psychiatrie in het algemeen, wetgeving en de omgang met verwarde of agressieve patiënten.

Eind 2014 is er daarom een programma ontwikkeld om het personeel van de hele ambulancedienst bij te scholen op diverse gebieden die van belang zijn in het omgaan met psychiatrie en geagiteerde mensen. Nu een jaar later krijgt de Psychiatrische Ambulance vanuit de rest van Noorwegen verzoeken om deze cursus aan te bieden.

De Psychiatrische Ambulance in Bergen heeft een goede samenwerking met de ambulancedienst in Amsterdam. Het is daarom niet toevallig dat ook in Amsterdam een dergelijk project tot stand is gekomen.

De cursus wordt gehouden gedurende 1 dag, dat is natuurlijk wat kort. We hebben een inhaalslag te maken en met het financiële aspect in het achterhoofd moet men dan toch ergens beginnen. De reacties na de cursusdagen zijn zeer positief en omgang met acute psychiatrie krijgt eindelijk de plaats die het verdiend op de agenda van de acute hulpverlening.

P.A. team

Inhoud van een cursusdag:
Wetgeving:
Wat mag ik eigenlijk wel of niet, mag ik macht uitoefenen als iemand hulp nodig heeft? Welke beperkingen worden er gesteld, Hoe zit het met zelfverdediging?

Agressiebegrip:
Is iemand boos of gewelddadig, wordt ik bedreigd of heb ik te maken met iemand die gefrustreerd is en daarom slechts een luisterend oor nodig heeft. Veel mensen worden afgeschrikt door boosheid en vergeten daardoor te luisteren naar de achterliggende boodschap.

Risico analyse:
Waar moet ik op letten als ik een opdracht krijg, als ik iemand voor het eerst ontmoet, welke buurt, hoe is het huis ingericht. Hoe stel ik me op ten opzichte van mijn collega en de patiënt. Welke situaties of gedragingen kunnen risico voor geweld voorspellen. Is psychiatrie eigenlijk wel zo gevaarlijk als de media ons voorspiegelt?

Houding:
Wie ben ik zelf en hoe gedraag ik me ten opzichte van anderen. Wat vind ik ervan om psychiatrie te vervoeren. Welke invloed heeft mijn angst of onkunde op een situatie. Ben ik empathisch, hoe is mijn etiche kompas eigenlijk ingesteld?

Techniek:
Hoe kan ik agressie stoppen, welke technieken kan ik aanleren om agressie te stoppen of te ontwijken. De technieken zijn allemaal gericht op het instant houden van een verpleegrelatie. Een patiënt die wordt neer geslagen of uiterst veel pijn beleeft zal niet een goede relatie hebben met jou in het verdere verloop. Hoe bescherm ik mijzelf maar ook hoe ik weg kom uit een gevaarlijke situatie.

Eerste hulp aan collega’s:
Wat maakt agressie los bij collega’s of bij jou zelf? Welke gedragingen kunnen we bij elkaar herkennen en hoe kunnen we bij elkaar voorkomen dat een ophoping van traumatische belevingen leiden tot ziekteverzuim.

techniek training

1 REACTIE

  1. Met belangstelling dit artikel gelezen. Wij kennen, vanuit de Amsterdamse situatie, de omstandigheden in Noorwegen waar wij voor oriënterende werkbezoeken zijn geweest tijdens de voorbereiding van het project Psycholance in Amsterdam. Inmiddels is er sprake van regelmatige uitwisseling van kennis en ervaringen tussen Amsterdam en Bergen (Noorwegen). Ook zijn er contacten met Stockholm alwaar inmiddels ook een psycholance actief is.
    In Amsterdam hebben we bij aanvang van ons psycholance-project (de psycholance maakt inmiddels vast onderdeel uit van het ambulance-aanbod) veel gebruik gemaakt van de Noorse ervaring.
    Ook in Amsterdam is inmiddels een trainingsaanbod tot stand gekomen waarbij, grotendeels volgens dezelfde lijnen als in Noorwegen, in een korte training ambulancemedewerkers bijgeschoold worden op het gebied van onder andere wet- en regelgeving, psychiatrische kennis en methodieken om geweld te voorspellen, te beheersen en terug te dringen.

Comments are closed.