Home Algemeen Algemeen Ambulancezorg 2016 in beweging

Ambulancezorg 2016 in beweging

1402
4

Iedere keer weer als ik de week afsluit, mijn bureau opruim, m’n agenda check voor maandag en vervolgens weer naar huis rij in een dienstvoertuig om OVDG dienst te draaien, denk ik wel eens, wanneer houden deze bezigheden en drukte eens op?
Antwoord: NOOIT!
Net zoals het patiënten aanbod binnen de ambulancezorg, maar ook in alle andere zorginstellingen, het gaat maar door. Dat “myocard infarct in de nacht, die collumfractuur “ die al twee dagen thuis ligt, dat sport ongeval, wat eigenlijk best met eigen vervoer kan, het gaat maar door!!
Maar ook de hele organisatie & bedrijfsvoering binnen de huidige ambulancezorg, is en blijft dynamisch. Of je deze taken nu uitvoert binnen de randstad of op het platteland, mijn agenda en die van mijn collega’s is nog nooit leeg aan het begin van de week. Als ik ‘s avonds thuis aan de eettafel de dag evalueer, met mijn echtgenoot die ook werkzaam is binnen de ambulancezorg, en vertel het was een rustige dag, dan is dit echt een uitzondering.
Daar waar ‘s morgens mijn agenda nog bijna leeg en overzichtelijk was, is deze binnen een uur weer vol gepland met onverwachte afspraken, een OVDG inzet of een ingelaste evaluatie met een collega. Wil ik echt een dag mijn administratie en mail op orde brengen, dan moet ik echt mijn agenda “op slot” zetten voor de medewerkers van het bedrijfsbureau, die o.a onze agenda’s plannen.
Op dit ambulance Blog, heb ik in het verleden verschillende artikelen vanuit mijn functie als regionaal opleidingscoördinator ambulancezorg geschreven. Artikelen die voortkomen uit de dagelijkse praktijk en herkenbaar voor ieder ambulancemedewerker.
Actuele ontwikkelingen binnen de ambulancezorg zijn op dit moment:

Uitstel van de WAZ
Het uitstellen van de tijdelijke wet ambulancezorg tot 2020 door onze minister Schippers, geeft regio’s even lucht om weer op adem te komen. Veel regio’s waren er aan toe om investeringen te doen en reorganisaties door te voeren, maar gezien het aflopen van het termijn van de WAZ, werd dit in vele regio’s uitgesteld, omdat het onduidelijk is of zij hun huidige vergunning wel bleven behouden. Nu deze is uitgesteld tot 2020, gaan regio’s juist investeren in middelen, materialen en personeel, om zich nog beter te positioneren voor de toewijzing van de vergunning.

Van SIGMA naar GGB
Regio’s hebben inmiddels afscheid genomen van het “SIGMA” en hebben plaats gemaakt voor GGB (Groot Geneeskundige Bijstand) & NHT ( Nood Hulp Teams) van het Nederlandse Rode Kruis. Deze verandering heeft vele regio’s de nodige voorbereidingen gekost. Verschillende (bij) scholingen hebben ervoor moeten zorgen dat alle ambulancemedewerkers, leidinggevenden maar ook sleutel & ketenpartners op de hoogte zijn gebracht van een totaal nieuwe werkwijze in geval van een grootschalig incident. “Opgeschaalde ambulancezorg “ is een kerntaak geworden van onze hedendaagse werkzaamheden. Samen met ketenpartners zoals, ziekenhuizen, huisartsenzorg, brandweer, politie en gemeenten zullen wij gezamenlijk moeten optreden wanneer er een grootschalig incident zich voor doet.

Stagiaires & loopbaanpontwikkeling
Er gaat geen dag voorbij of ik ontvang nog steeds verzoeken tot stages, of zelfs bieden mensen spontaan, buiten vacatures om aan om bij ons te komen werken. Lees dit volgende gesprek.
Ik ben onderweg naar Nijmegen voor een overleg als mijn diensttelefoon gaat. De medewerker van het bedrijfsbureau vraagt of ze mij mag doorverbinden met een geneeskunde student die in de vakantie bij ons wil komen werken. Ik zeg, verbind maar door. “ Oh hallo, ik ben 5e jaars student geneeskunde, en ben op zoek naar vakantiewerk als ambulanceverpleegkundige, heeft u daar mogelijkheden voor? Ik moest even schakelen. Regelmatig krijg ik vragen over de instroomeis om als ambulanceverpleegkundige of ambulancechauffeur bij een RAV te komen werken. Deze vraag heb ik nog niet eerder gehad. Beleefd vraag ik haar hoe zij dit ziet zitten. Waarop ze antwoord, nou ik werk nu als verpleeghulp op een afdeling voor ouderen met een geestelijke en lichamelijke beperking, maar dat is zo zwaar, iedere ochtend al die mensen verzorgen. Tot er op een avond een ambulance bij ons op de afdeling moest komen, voor een mevrouw die was gevallen, en haar heup mogelijk had gebroken. Ik zag hoe de “zuster en de broeder haar een infuus toe gingen dienen, en medicijnen gaven. Dat zijn handelingen die ik als bijna arts ook kan, dacht ik. Enigszins verbaasd dat een bijna afgestudeerde student geneeskunde niet op de hoogte was van de opleiding en werkzaamheden van een ambulancehulpverlener, probeerde ik haar uit te leggen dat dit iets verder gaat dan een iv canule inbrengen en een ampul medicatie optrekken en toedienen.
In het kort heb ik haar proberen uit te leggen hoe het traject van een ambulanceverpleegkundige er uit ziet, ruim 6 tot 8 jaar! Hierop was het stil aan de andere kant van de lijn. Na enige tijd zei ze bedeesd, oh dat had ik niet verwacht. Ik kon mijn nieuwsgierigheid niet bedwingen en vroeg haar, maar hoe had jij dit voorgesteld dan? Nou zei ze , nog steeds enigszins beduusd, ik dacht ik doe na mijn artsenexamen even een spoed cursus trauma en dan kan ik aan de slag. Beleefd hing ze op, het is mij geheel duidelijk, en bedankt voor uw tijd. Ik was nog niet op mijn eindbestemming, en liet dit gesprek nog even de revue passeren.

Regelmatig krijg ik de vraag van medewerkers, wat verdere mogelijkheden zijn binnen de huidige ambulancezorg. En in hoeverre kunnen zij zich verder ontwikkelen en aanspraak maken op het budget voor loopbaan ontwikkeling. Laat ik beginnen dat ik deze leergierigheid, gedrevenheid en enthousiasme enorm waardeer. Maar ik kan het niet nalaten om helder en duidelijk te zijn hier wel de tijd voor te nemen. Wanneer men nog maar net bij een RAV werkzaam is, en men in die korte tijd al vele taken en functies heeft doorlopen, wat blijft dan je uitdaging? Realiseer je goed dat je zeker tot je 67 jaar moet werken, en misschien wel langer. Zorg dat je eerst je basis taken goed uit oefent, ervaring opdoet in alle aspecten binnen dit domein voor je je verder gaat ontwikkelen naar domein overstijgende taken en of functies.

4 REACTIES

  1. Beste Richard,

    Bedankt voor je reactie !!
    Met je laatste opmerking helemaal mee eens!!

  2. Hoi Reggie,
    Weer fijn je stukje te lezen en wederom herkenbaar. Inderdaad jammer dat er in de geneskunde nog steeds zo makkelijk over ons vak wordt gedacht. Nog een hoop te winnen daar.

    Wat me vooral aanspreekt in deze blog is je afsluiting. waarom moet iedereen allerlei neventaken doen ipv eerst gewoon eens het vak te leren

  3. Beste Peter
    Bedankt voor je kritische opmerking.
    Wat ik hier eigenlijk mee wil zeggen dat regio’s, terug houdend waren, omdat zij niet weten of zij hun vergunningen wel behouden. Dat is wat ik met mijn opmerking bedoel. Je hebt helemaal gelijk, uitstellen van deze essentiële zaken kan niet.

Comments are closed.